اخبار اقتصادی سنگال - داکار

گزیده اخبار و تحولات اقتصادی سنگال - داکار در هفته سوم مرداد ۱۴۰۵ مندرج در رسانه‌های این کشور به شرح زیر ارائه می‌گردد.

سی‌وچهارمین نمایشگاه بین‌المللی داکار:  (FIDAK)داکار، محل تلاقی نوآوری و اقتصاد دیجیتال؛

از ۱۰ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶، مرکز بین‌المللی تجارت سنگال (CICES) میزبان سی‌وچهارمین دوره نمایشگاه بین‌المللی داکار (FIDAK) خواهد بود. این دوره با شعار «دیجیتالی‌سازی و نوآوری‌ها برای توسعه اقتصادی» برگزار می‌شود و هدف آن گردهم آوردن تجارت، فناوری و فرصت‌های کسب ‌و کار است. در طول سه هفته برگزاری نمایشگاه، شرکت‌ها، کارآفرینان، سرمایه‌گذاران، نهادها و بازدیدکنندگان در برنامه‌ای شامل نمایشگاه‌ها، نشست‌های تجاری B2B، کنفرانس‌ها و یک همایش علمی‌گرد هم خواهند آمد.

این رویداد با حمایت وزارت صنعت و تجارت سنگال و با مشارکت برنامه New Deal Technologique برگزار می‌شود و تأکید ویژه‌ای بر تحول دیجیتال و تأثیر آن بر افزایش رقابت‌پذیری شرکت‌ها خواهد داشت. همایش علمی این نمایشگاه فرصتی برای بحث و تبادل نظر درباره فرصت‌های ناشی از فناوری‌های دیجیتال، نوآوری و مدل‌های اقتصادی جدید فراهم خواهد کرد. همچنین نشست‌های B2B با هدف ایجاد شراکت‌های تجاری و گشودن فرصت‌های جدید کسب‌وکار برگزار می‌شوند. بُعد بین‌المللی نیز در این دوره پررنگ خواهد بود و چندین کشور در آن حضور خواهند داشت. سودان برای نخستین بار در FIDAK 2026 شرکت خواهد کرد که این امر نشان‌دهنده گسترش نمایشگاه به سوی بازارهای جدید است. با برگزاری سی‌وچهارمین دوره، CICES در پی آن است که جایگاه FIDAK را به‌عنوان یکی از سکوهای مهم تجارت، نوآوری و شبکه‌سازی اقتصادی در غرب آفریقا بیش از پیش تثبیت کند.

سنوب (Seneweb) 13 آگوست 2026

شیلات و اقتصاد دریایی: داکار و قاهره در جستجوی فرصت‌های جدید همکاری؛

همکاری میان سنگال و مصر در حوزه‌های شیلات و اقتصاد دریایی می‌تواند وارد مرحله جدیدی شود. یک هیئت مصری به ریاست سفیر مصر در داکار، روز جمعه از سوی اَمی مارا دیه (Amy Mara Dièye)، وزیر شیلات و اقتصاد دریایی سنگال، مورد استقبال قرار گرفت و طرفین درباره زمینه‌های مختلف همکاری، از سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها گرفته تا انتقال دانش و تخصص، گفت‌وگو کردند. سنگال و مصر در تلاش‌اند از ظرفیت‌های دریایی و شیلاتی خود بهره بیشتری بگیرند. این هدف روز جمعه ۷ آگوست ۲۰۲۶ در دیدار میان وزیر شیلات و اقتصاد دریایی سنگال و هیئت مصری به ریاست خالد عارف (Khaled Aref)، سفیر جمهوری عربی مصر در داکار، مورد تأکید قرار گرفت. فراتر از جنبه دیپلماتیک این دیدار، مذاکرات به شناسایی چندین زمینه برای تقویت همکاری میان داکار و قاهره منجر شد. دو کشور با برخورداری از سواحل گسترده و تجربه قابل‌توجه در زمینه مدیریت منابع شیلاتی، ظرفیت‌های مناسبی برای همکاری متقابل دارند.

توسعه زیرساخت‌های بندری و شیلاتی از مهمترین موضوعات مطرح ‌شده در این دیدار بود. هدف، به‌ ویژه بررسی فرصت‌های همکاری و تبادل تجربیات در حوزه‌ای است که برای اقتصاد سنگال اهمیت راهبردی دارد. همکاری‌های فنی و علمی در بخش شیلات نیز جایگاه مهمی در مذاکرات داشت. بر این اساس، می‌توان از تخصص و تجربه مصر در زمینه‌های مرتبط با مدیریت و توسعه منابع شیلاتی استفاده بیشتری کرد. طرفین همچنین درباره توسعه اقتصاد دریایی گفتگو کردند؛ حوزه‌ای که انتظار می‌رود در راهبردهای توسعه هر دو کشور نقش روزافزونی پیدا کند. ارتقای ظرفیت‌های حرفه‌ای و آموزشی متخصصان سنگالی و سایر فعالان این بخش نیز به‌عنوان یکی دیگر از اولویت‌های همکاری شناسایی شد. اکنون چالش اصلی برای داکار و قاهره، تبدیل مذاکرات و تفاهم‌های انجام‌شده به اقدامات و پروژه‌های عملیاتی است.

لوسولی (Le soleil) 11 آگوست 2026

افزایش ۲۶ درصدی قیمت سبزیجات و گران‌تر شدن ماهی

خانوارهای سنگالی در ماه جولای بار دیگر با فشار بر قدرت خرید خود مواجه شدند. بر اساس آخرین گزارش آژانس ملی آمار و جمعیت‌شناسی (ANSD)، روزنامهL’Observateur از افزایش ۱ درصدی قیمت‌های مصرف‌کننده طی یک ماه خبر داده است؛ افزایشی که عمدتاً ناشی از رشد ۲.۱ درصدی قیمت مواد غذایی بوده و به تعبیر این روزنامه، «دیگ در حال جوش آمدن است».

افزایش قیمت‌ها به ‌ویژه در مورد سبزیجات چشمگیر بوده که دلیل آن پایان فصل کشت عنوان شده است. قیمت سبزیجات میوه‌ای تازه و خنک‌شده ۲۶.۲ درصد افزایش یافته، در حالیکه قیمت حبوبات سبز ۲۱.۹ درصد بالا رفته است. این روزنامه خاطرنشان می‌کند که «وقتی قیمت سبزیجات به ‌شدت افزایش می‌یابد، کل ترکیب وعده‌های غذایی باید مورد بازنگری قرار گیرد» و خرید مواد غذایی برای خانوارها به یک «عمل دشوار برای ایجاد تعادل» تبدیل می‌شود. قیمت محصولات ریشه‌ای ۵.۴ درصد و سبزیجات برگ‌دار و ساقه‌ای ۳.۲ درصد افزایش یافته است.

سایر اقلام تشکیل‌دهنده وعده‌های غذایی روزانه نیز از این روند در امان نمانده‌اند. قیمت ماهی تازه ۴.۱ درصد، گوشت تازه ۱.۴ درصد و روغن‌های نباتی ۰.۲ درصد افزایش یافته است. در مواجهه با این وضعیت، خانواده‌ها ناچار شده‌اند حجم وعده‌های غذایی را کاهش دهند یا در منوی غذایی خود تغییر ایجاد کنند. تنها نکته تسلی‌بخش این است که قیمت مرکبات ۱۲.۳ درصد، میوه‌های خشک ۶.۲ درصد و ادویه‌جات ۴ درصد کاهش یافته است. این فشار به سایر گروه‌های هزینه‌ای نیز سرایت کرده است. شاخص گروه «بهداشت و درمان» ۰.۵ درصد افزایش یافته که به ‌ویژه ناشی از رشد هزینه خدمات پیشگیرانه دندان‌پزشکی(2.1+)درصد و تجهیزات حفاظتی و پیشگیرانه (1+درصد) بوده است. قیمت محصولات زیبایی نیز ۰.۵ درصد و محصولات بهداشتی ۰.۳ درصد افزایش یافته‌اند. به گفته همین منبع، هزینه‌های مصرفی در نتیجه هم در «بازارها و هم در داروخانه‌ها، درمانگاه‌ها و قفسه‌های محصولات بهداشتی» تحت فشار قرار گرفته‌اند.

در بخش ارتباطات، قیمت تجهیزات تلفن همراه ۱.۱ درصد و لوازم جانبی ارتباطی ۲ درصد افزایش یافته است. قیمت پوشاک نیز از این روند پیروی کرده و پارچه‌های مردانه و کفش ۰.۳ درصد گران‌تر شده‌اند. در مقابل، شاخص گروه «مسکن، آب، برق و گاز» با کاهش ۰.۳ درصدی مواجه شده است که عمدتاً ناشی از کاهش قیمت برق (1.2- درصد) و هیزم (0.7-درصد)؛ وضعیتی که به گفته L’Observateur، «تنفس کوتاهی» برای خانوارها ایجاد می‌کند. قیمت‌های مربوط به حمل ‌و نقل، آموزش، اجاره مسکن و رستوران‌ها نیز ثابت باقی مانده‌اند.

در نهایت، این گزارش نشان می‌دهد که «این محصولات داخلی هستند که اساساً موجب افزایش قیمت‌ها شده‌اند»؛ به ‌طوری که قیمت محصولات داخلی ۱.۲ درصد افزایش یافته، در حالیکه این افزایش برای محصولات وارداتی تنها ۰.۱ درصد بوده است. به نوشته این روزنامه، افزایش کلی ۱ درصدی واقعیت مهمتری را برای خانوارها پنهان می‌کند: «یک درصد روی کاغذ» در خانه‌ها به «بار بسیار سنگین‌تری» تبدیل می‌شود. این روزنامه که متعلق به گروه Future Media است، در پایان این پرسش را مطرح می‌کند: «درآمد خانوارها تا چه زمانی می‌تواند همگام با افزایش قیمت‌ها پیش برود؟».

سنوب (Seneweb) 11 آگوست 2026

کریدور داکار–باماکو: مأموریت(COSEC) برای تسهیل حمل‌ونقل کالا؛

یک مأموریت مشترک از سوی شورای توسعه‌دهی و هماهنگی فعالیت‌های دریایی سنگال (COSEC) در منطقه تامباکوندا مستقر شده است تا محدودیت‌ها و مشکلاتی را که رانندگان، شرکت‌های حمل‌ و نقل و کارگزاران حمل ‌و نقل در مسیر کریدور داکار–باماکو با آن مواجه هستند، شناسایی کند. به گفته داودا سینگی سار (Daouda Singui Sarr)، مدیر ترویج و حمایت از صاحبان کالا در COSEC، بازدیدهای میدانی از این مسیر، مشکلات متعددی را آشکار کرده است؛ به‌ویژه در محورهای موسالا–کِدوگو و کیدیر–تامباکوندا. مهمترین مشکلات شناسایی‌شده عبارتند از: 1) تشکیل صف‌های طولانی کامیون‌ها که گاه به ۱۵ کیلومتر می‌رسد؛ 2) وضعیت نامناسب جاده در ورودی موسالا؛ 3) کمبود محوطه‌های پارک و توقف برای خودروهای سنگین و کامیون‌ها. در واکنش به این وضعیت، قرار است در پایان این مأموریت، گزارش جامعی از وضعیت موجود تهیه شود تا راهکارهایی با مشارکت تمامی ذینفعان ارائه شود. فرمانداران مناطق تامباکوندا و کِدوگو نیز از این موضوع مطلع شده‌اند و از آنها خواسته شده است اقدامات فوری برای کاهش ازدحام و روان‌سازی تردد در مسیر جنوبی انجام دهند.

دیادجی واد (Diadji Wade)، نماینده انجمن شرکت‌های مورد تأیید برای حمل و تحویل کانتینر در سنگال، در این خصوص اظهار داشت که محور موسالا که پیش‌تر تنها حدود ۳۰ درصد از ترافیک حمل‌ و نقل را به خود اختصاص می‌داد، اکنون به دلیل بی‌ثباتی و مشکلات موجود در مرزهای سنگال و مالی، تقریباً تمامی جریان حمل ‌و نقل را در خود متمرکز کرده است. از سوی دیگر، داودا سینگی سار از برنامه احداث یک پارکینگ ۱۵ هکتاری برای خودروهای سنگین در کیدیره خبر داد. این مجموعه قرار است بر اساس استانداردهای مدرن احداث شود و امکاناتی از جمله رستوران و اتاق‌های استراحت برای رانندگان داشته باشد.

این اقدام در شرایطی اهمیت ویژه‌ای دارد که کریدور داکار–باماکو یکی از مسیرهای اصلی ترانزیت کالا میان سنگال و مالی محسوب می‌شود. افزایش صف کامیون‌ها، ضعف زیرساخت‌های جاده‌ای و کمبود مراکز توقف، موجب افزایش زمان و هزینه حمل ‌و نقل در این مسیر شده است. احداث پارکینگ مدرن در کیدیره و انجام یک بررسی جامع از مشکلات مسیر می‌تواند به کاهش ازدحام، بهبود شرایط رانندگان و افزایش کارایی تجارت و ترانزیت میان دو کشور کمک کند.

لوسولی (Le soleil) 13 آگوست 2026

فناوری دیجیتال در قلب رویداد بزرگ تجاری داکار؛

از ۱۰ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶، مرکز بین‌المللی تجارت سنگال (CICES) میزبان سی‌وچهارمین دوره نمایشگاه بین‌المللی داکار (FIDAK) خواهد بود. این رویداد مهم که با تمرکز بر اقتصاد دیجیتال برگزار می‌شود، قرار است فرصت‌های تجاری را با برنامه‌ها و جشن‌های پایان سال تلفیق کند. در این دوره جدید که با حمایت وزارت صنعت و تجارت سنگال (MINCOM) و با مشارکت NewDeal Technologique  برگزار می‌شود، تمرکز اصلی بر نوسازی و تحول دیجیتال قرار گرفته است. موضوع محوری نمایشگاه امسال عبارت است از: «دیجیتالی‌سازی و نوآوری در خدمت تحول اقتصادی». این موضوع بر نقش حیاتی فناوری در افزایش رقابت‌پذیری و رشد شرکت‌های آفریقایی و بین‌المللی تأکید خواهد داشت.

FIDAK که به‌عنوان بزرگترین رویداد تجاری منطقه شناخته می‌شود، صرفاً به مبادلات تجاری سنتی محدود نخواهد بود. طی سه هفته برگزاری نمایشگاه، مجموعه CICES میزبان طیف متنوعی از فعالیت‌ها خواهد بود که از جمله آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد: 1) یک فضای نمایشگاهی گسترده برای معرفی محصولات، خدمات و ظرفیت‌های شرکت‌ها؛ 2) نشست‌های هدفمند B2B برای ایجاد ارتباط میان فعالان اقتصادی و شکل‌گیری همکاری‌ها و مشارکت‌های جدید؛ 3) انجمن علمی و تخصصی با حضور کارشناسان و تصمیم‌گیران برای بررسی موضوعات مرتبط با فناوری دیجیتال و سایر مسائل اقتصادی؛ 4) برنامه‌های مختلف برای تسهیل شبکه‌سازی و ایجاد فرصت‌های تجاری میان شرکت‌کنندگان.

در مجموع، سی‌وچهارمین دوره FIDAK تلاش دارد نمایشگاه بین‌المللی داکار را از یک رویداد صرفاً تجاری به محلی برای پیوند فناوری، نوآوری، سرمایه‌گذاری و تحول اقتصادی تبدیل کند. تمرکز ویژه بر اقتصاد دیجیتال نیز نشان‌دهنده اهمیت روزافزون فناوری در راهبرد توسعه اقتصادی سنگال و تقویت جایگاه این کشور به‌عنوان یک مرکز تجاری در منطقه غرب آفریقاست.

سنگو (Senego.com) 12 آگوست 2026

پانزدهمین دوره مجمع جهانی همکاری صنعتی WCIF؛ بسیج کارآفرینان سنگالی برای حضور در استانبول؛

کارآفرینان سنگالی برای حضور در پانزدهمین دوره مجمع جهانی همکاری صنعتی (WCIF) که قرار است در روزهای ۱۴ و ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ در استانبول، ترکیه برگزار شود، در حال آماده‌سازی و سازماندهی هستند. این رویداد بین‌المللی فرصت بسیار مناسبی برای برقراری ارتباط میان شرکت‌های سنگالی و همتایان خارجی آنها محسوب می‌شود. همچنین این مجمع امکان برگزاری نشست‌های B2B، توسعه همکاری‌ها و مشارکت‌های تجاری و افزایش دیده‌شدن زیست‌بوم کارآفرینی سنگال را فراهم می‌کند.

عبدالله سو (Abdoulaye Sow)، رئیس اتاق بازرگانی، صنعت و کشاورزی داکار (CCIAD)، در مراسم آغاز برنامه‌های مربوط به این مجمع که روز گذشته برگزار شد، با بیان این مطلب افزود: «در شرایطی که اقتصاد جهانی روزبه‌روز یکپارچه‌تر و رقابتی‌تر می‌شود، بین‌المللی شدن شرکت‌های سنگالی یک چالش اساسی به شمار می‌رود». به گفته وی، شرکت‌های سنگالی باید بتوانند به بازارهای جدید دسترسی پیدا کنند، شرکای جدید بیابند، فناوری‌های نوین را شناسایی کنند، منابع مالی جذب کنند و ائتلاف‌های صنعتی و تجاری پایدار ایجاد کنند.

این مجمع به‌عنوان یک چارچوب سازمان ‌یافته برای گفتگو و ایجاد مشارکت طراحی شده است و سرمایه‌گذاران و فعالان اقتصادی از سراسر جهان را گرد هم می‌آورد. همچنین زمینه ارتباط میان بازیگران حوزه توسعه و سرمایه‌گذاری را با هدف تحریک رشد اقتصادی فراهم می‌کند. ابراهیما نیان (Ibrahima Niane)، رئیس اتحادیه تعاونی‌ها، معتقد است مشارکت کارآفرینان در این مجمع باید ارزش افزوده ملموسی برای کسب ‌وکارهای آنها ایجاد کند. به اعتقاد وی، در یک جهان رقابتی، تفاوت اصلی میان شرکت‌ها در دسترسی به فناوری‌های دیجیتال و تخصص و دانش فنی است. از دیدگاه او، ارتباطاتی که از طریق این مجمع شکل می‌گیرد باید در نهایت به توسعه صنعتی منجر شود. حضور سنگال در WCIF 2026 را می‌توان بخشی از تلاش این کشور برای بین‌المللی‌سازی بنگاه‌های داخلی، جذب سرمایه و فناوری و توسعه صادرات دانست. از سوی دیگر، برای شرکت‌های ترکیه‌ای نیز بازار سنگال می‌تواند به‌عنوان نقطه ورود به بازارهای اتحادیه اقتصادی و پولی غرب آفریقا (UEMOA) و به‌طور کلی منطقه غرب آفریقا جذابیت داشته باشد. از این منظر، نشست استانبول می‌تواند علاوه بر ایجاد ارتباطات B2B، زمینه را برای پروژه‌های مشترک صنعتی، انتقال فناوری، سرمایه‌گذاری ترکیه در سنگال و ایجاد زنجیره‌های ارزش مشترک میان دو کشور فراهم کند.

لوکوتیدین (lequotidien) 13 آگوست 2026

سرمایه‌گذاری ۱۱۴ میلیارد فرانک سیفایی توسط Fortuna Mining در پروژه طلای Bambadji؛

بخش طلای سنگال بار دیگر شاهد یک سرمایه‌گذاری بزرگ است. شرکت Fortuna Mining Corporation از خرید پروژه اکتشاف پیشرفته طلای Bambadji در جنوب‌شرقی سنگال به ارزش ۲۰۰ میلیون دلار، معادل حدود ۱۱۴ میلیارد فرانک CFA، خبر داده است. این خبر که توسط پایگاه خبری Le Marché منتشر شده، مرحله جدیدی در تقویت حضور این شرکت کانادایی در سنگال به شمار می‌رود.

این معامله با شرکت‌های Barrick Mining Corporation  و IAMGOLD Corporation  انجام شده و شامل یک مجوز معدنی به مساحت حدود ۱۹۰ کیلومتر مربع است که در مجاورت مستقیم پروژه طلای Diamba Sud قرار دارد؛ پروژه‌ای که پیش‌تر نیز در اختیار Fortuna بوده است. این مجاورت از نظر راهبردی برای Fortuna اهمیت زیادی دارد، زیرا این شرکت قصد دارد مجموعه معدنی و اکتشافی گسترده‌تری را در اطراف دارایی‌های خود در این منطقه ایجاد و توسعه دهد. بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی Le Marché، محدوده Bambadji حدود ۶۰ کیلومتر در امتداد کمربند برشی سنگال–مالی (Senegal-Mali Shear Zone) امتداد دارد؛ کریدوری که به دلیل ظرفیت بالای طلا شناخته شده و چندین معدن مهم در آن قرار گرفته‌اند. یکی از مهم‌ترین دلایل توجه Fortuna به Bambadji، حجم قابل‌توجه فعالیت‌های اکتشافی است که پیش‌تر در این محدوده انجام شده است. در مجموع حدود ۲۱۴ هزار متر حفاری طی برنامه‌های مختلف اکتشافی در این محدوده انجام شده است. چندین منطقه اکتشافی نیز نتایج قابل‌توجهی از نظر وجود طلا به دست داده‌اند. در منطقه Djenebou، داده‌های تاریخی از یک مقطع حفاری با عیار ۱۴٫۶۳ گرم طلا در هر تن در طول ۵ متر و مقطع دیگری با عیار ۸٫۵۵ گرم در تن در طول ۱۵ متر حکایت دارد. در منطقه Kach  نیز یک عملیات حفاری به نتیجه ۱۵٫۲۲ گرم طلا در هر تن در طول ۷ متر دست یافته است.

 آر ت اس (RTS) 14 آگوست 2026

شرکت Senelec و Huawei برای تولید ۱۰۰ مگاوات برق خورشیدی همراه با ذخیره‌سازی در سنگال توافق کردند؛

سنگال به اجرای پروژه‌های انرژی خورشیدی خود ادامه می‌دهد و توافق جدید با شرکت چینی Huawei نیز جایگاه شرکت‌های چینی را در این بخش تقویت می‌کند. شرکت ملی برق سنگال (Senelec) و شرکت چینی Huawei روز سه‌شنبه ۱۱ آگوست در شهر شنژن چین پروتکلی را برای اجرای دو نیروگاه فتوولتائیک ۵۰ مگاواتی امضا کردند. این دو نیروگاه در مناطق لینگوئر (Linguère) و کونگِهول (Koungheul) احداث خواهند شد. پیش‌بینی می‌شود این تأسیسات دارای ظرفیت ذخیره‌سازی ۳۰ مگاوات / ۹۰ مگاوات‌ ساعت نیز باشند. جزئیات مربوط به هزینه پروژه، نحوه تأمین مالی و جدول زمانی اجرای آن هنوز اعلام نشده است. این همکاری ادامه توافقی است که در جولای ۲۰۲۵ میانSenelec، شرکت China National Technical Import and Export Corporation (CNTIC) و Huawei آغاز شد. در آن زمان، دو قرارداد در قالب مدل EPC+F، یعنی قرارداد مهندسی، تأمین تجهیزات و ساخت همراه با تأمین مالی، منعقد شد. عملیات اجرایی پروژه لینگوئر نیز از آوریل ۲۰۲۶ آغاز شده است.

ذخیره‌سازی انرژی به یکی از ارکان اصلی راهبرد Senelec تبدیل شده و این موضوع تنها به پروژه‌های اعلام‌شده با Huawei محدود نمی‌شود. این شرکت در حال اجرای یک سامانه ذخیره‌سازی باتری متصل به نیروگاه خورشیدی Diass است که ارزش سرمایه‌گذاری آن بیش از ۲۳ میلیارد فرانک سیفا، معادل حدود ۳۶ میلیون یورو، برآورد شده است. این پروژه با تأمین مالی بانک آلمانی KfW و آژانس توسعه فرانسه (AFD) اجرا می‌شود و شامل ۳۰ کانتینر سامانه ذخیره‌سازی انرژی باتری (BESS) و ۳۶۰ دستگاه اینورتر خواهد بود. ظرفیت سالانه این سامانه بیش از ۲۰ هزار مگاوات‌ساعت خواهد بود. این مقیاس، اهمیت عملیاتی باتری‌ها را نشان می‌دهد؛ چراکه این سامانه‌ها امکان جذب نوسانات تولید برق خورشیدی و ادغام بهتر آن در شبکه برق را فراهم می‌کنند.

این توافق در شرایطی انجام شده است که Senelec در سال ۲۰۲۶ مناقصه‌ای برای احداث ۵۰۰ مگاوات ظرفیت جدید تولید برق خورشیدی در مناطق لینگوئر و کولدا (Kolda) منتشر کرده است. این طرح نیز شامل ظرفیت ذخیره‌سازی ۱۰۰ مگاوات / ۴۰۰ مگاوات‌ساعت خواهد بود. بنابراین، همکاری جدید Senelec و Huawei بر نیروگاه‌های خورشیدی همراه با سیستم‌های ذخیره‌سازی انرژی متمرکز است؛ حوزه‌ای که شرکت AXIAN Energy نیز در آن فعال است. این شرکت در ماه مارس، تأمین مالی پروژهNEA Kolda را نهایی کرد؛ پروژه‌ای شامل یک نیروگاه ۶۰ مگاواتی همراه با ۷۲ مگاوات‌ساعت ظرفیت ذخیره‌سازی باتری.

نقش Huawei بخشی از حضور گسترده‌تر شرکت‌های چینی در بخش انرژی‌های تجدیدپذیر آفریقا محسوب می‌شود. شرکت PowerChina نیز در این زمینه پروژه‌های متعددی را در آفریقا اجرا کرده است؛ از جمله:

• اتصال یک پروژه خورشیدی ۲۷ مگاواتی در زامبیا به شبکه؛
• احداث یک نیروگاه ۵۰ مگاواتی در تانزانیا؛
• آغاز اجرای یک پروژه ۷۵ مگاواتی برای شرکت Eskom در آفریقای جنوبی.

در مصر نیز شرکت China Energy Engineering در حال ساخت پروژه Abydos II است که ترکیبی از ۱ گیگاوات ظرفیت خورشیدی و ۶۰۰ مگاوات‌ساعت ظرفیت ذخیره‌سازی انرژی خواهد بود. به گزارش Agence Ecofin، رشد حضور شرکت‌های چینی در بخش انرژی‌های تجدیدپذیر آفریقا با افزایش واردات پنل‌های خورشیدی ساخت چین نیز همراه بوده است. کشورهای آفریقایی در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۸٫۸ گیگاوات پنل خورشیدی وارد کردند که نسبت به سال ۲۰۲۴ حدود ۴۸ درصد افزایش نشان می‌دهد.

توافق جدید Senelec و Huawei نشان‌دهنده حرکت سنگال به سمت توسعه نیروگاه‌های خورشیدی همراه با ذخیره‌سازی باتری است. این رویکرد برای سنگال اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا ذخیره‌سازی می‌تواند یکی از چالش‌های اصلی انرژی خورشیدی، یعنی نوسان تولید برق در طول شبانه‌روز، را مدیریت کند. از سوی دیگر، مشارکت Huawei، CNTIC و سایر شرکت‌های چینی نشان می‌دهد که چین در حال تبدیل‌شدن به یکی از شرکای مهم سنگال در توسعه زیرساخت‌های انرژی تجدیدپذیر است. در صورت اجرای همزمان پروژه‌های ۱۰۰ مگاواتی جدید و برنامه ۵۰۰ مگاواتی Senelec، ظرفیت خورشیدی همراه با ذخیره‌سازی در سنگال می‌تواند در سال‌های آینده به شکل قابل‌توجهی افزایش یابد.

سنگو (Senego.com) 13 آگوست 2026

دکتر تیرنو دیالو: کمبود انسولین ناشی از «بحران مالیه عمومی» است؛

کمبود انسولین در سنگال اکنون به واقعیتی برای هزاران بیمار مبتلا به دیابت تبدیل شده است. اگرچه برای برخی بیماری‌ها برنامه‌های درمانی رایگان وجود دارد، اما وضعیت موجود در داروخانه‌های داکار متفاوت است. این هشدار روز چهارشنبه از سوی دکتر تیرنو دیالو (Dr. Thierno Diallo)، داروساز، در رادیو RFM مطرح شد. وی با تشریح وضعیت موجود گفت: «هر روز پشت پیشخوان داروخانه، با واقعیتی تأسف‌بار مواجه هستیم. بیمارانی با نسخه مراجعه می‌کنند و ما ناچاریم به آنها بگوییم که انسولین در انبار موجود نیست». به گفته وی، این کمبود ناشی از یک مشکل صرفاً لجستیکی نیست. سنگال بیش از ۹۰ درصد داروهای مورد نیاز خود را وارد می‌کند و انسولین نیز از این قاعده مستثنی نیست.

دکتر دیالو تأکید کرد: «مشکل، مشکل لجستیکی نیست؛ بلکه یک بحران مالیه عمومی است». این داروساز، ناتوانی دولت در پرداخت بدهی‌های خود را یکی از عوامل اصلی این وضعیت می‌داند. به گفته او، نهادهای دولتی میلیاردها فرانک بدهی انباشته کرده‌اند و در شرایطی قرار گرفته‌اند که توان پرداخت مطالبات تأمین‌کنندگان بین‌المللی را ندارند. این وضعیت در شرایطی رخ می‌دهد که دولت سنگال با فشار شدید بودجه‌ای مواجه است. در ماه نوامبر گذشته، مؤسسه رتبه‌بندی Standard & Poor’s رتبه اعتباری حاکمیتی سنگال را از B- به CCC+ کاهش داد و علت آن را آسیب‌پذیری قابل‌توجه کشور در برابر نیازهای مالی کوتاه‌مدت اعلام کرد. همزمان، صرف ریسک بدهی سنگال به بالاترین سطح تاریخی خود رسید؛ مسئله‌ای که عملاً دسترسی این کشور به بازارهای مالی بین‌المللی را محدود کرده است. در مواجهه با این بحران، دکتر تیرنو دیالو از دولت خواست: «دولت باید دسترسی و موجود بودن انسولین را تضمین کند و اجازه ندهد بیماران بدون راه‌حل باقی بمانند». این گزارش را پایگاه خبری Rewmi منتشر کرده و در آن به اظهارات این داروساز در برنامه رادیویی RFM استناد شده است.

این اظهارات نشان می‌دهد که مشکلات مالی دولت سنگال می‌تواند مستقیماً بر زنجیره تأمین داروهای ضروری اثر بگذارد. وابستگی بیش از ۹۰ درصدی کشور به واردات دارو، در کنار محدودیت منابع مالی دولت و بدهی به تأمین‌کنندگان خارجی، آسیب‌پذیری نظام تأمین دارو را افزایش می‌دهد. در مورد انسولین، موضوع حساس‌تر است؛ زیرا اختلال طولانی‌مدت در دسترسی به آن می‌تواند پیامدهای جدی برای بیماران دیابتی داشته باشد. بنابراین، تضمین پرداخت بدهی‌های زنجیره تأمین و ایجاد سازوکار پایدار برای تأمین داروهای حیاتی، از جمله انسولین، به یک مسئله مهم مالی و سلامت عمومی تبدیل شده است.

سنگو (Senego.com) 12 آگوست 2026

ب) گامبیا:

پروژه ۳.۲ میلیون دلاری دولت گامبیا برای کاهش ضایعات پس از برداشت محصولات کشاورزی در منطقه کرانه شمالی؛

در چارچوب سفر آداما بارو (Adama Barrow)، رئیس‌جمهور گامبیا، به مناطق روستایی این کشور برای بررسی زیرساخت‌ها، وی از نخستین مرکز لجستیک کشاورزی (Agro-Logistics Centre) گامبیا در ماکا فارافنی (Maka Farafenni) در منطقه کرانه شمالی (North Bank Region – NBR) بازدید کرد. این مرکز با هدف جلوگیری از ضایعات محصولات پس از برداشت، افزایش درآمد کشاورزان و ارتقای بهره‌وری بخش کشاورزی احداث می‌شود. این پروژه در چارچوب پروژه توسعه زنجیره ارزش کشاورزی فراگیر و تاب‌آور گامبیا (GIRAV) در حال اجراست و با تأمین مالی بانک جهانی و دولت گامبیا، با هزینه‌ای بالغ بر ۳.۲ میلیون دلار آمریکا احداث می‌شود.

این مرکز شامل مجموعه‌ای از زیرساخت‌ها و امکانات تخصصی خواهد بود، از جمله:

• انبارهای خشک؛
• سردخانه‌های نگهداری محصولات؛
• محوطه‌های تفکیک، درجه‌بندی و سورت محصولات؛
• تأسیسات پشتیبانی لجستیکی؛
• باسکول توزین کامیون‌ها؛
• قطعات و اراضی اختصاص‌یافته برای فعالیت‌های صنعتی.

سردخانه‌ها برای نگهداری محصولات کشاورزی فسادپذیر مورد استفاده قرار خواهند گرفت و انبارهای خشک نیز برای نگهداری محصولاتی مانند پیاز و سایر محصولات کشاورزی منطقه طراحی شده‌اند. دمبا سابالی (Demba Sabally)، وزیر کشاورزی گامبیا، این پروژه را «تحولی اساسی» برای بخش کشاورزی توصیف کرد و گفت این مرکز مجموعه‌ای از امکانات را برای بهبود ذخیره‌سازی، جابه‌جایی و توزیع محصولات کشاورزی فراهم خواهد کرد. وی در گفتگو با خبرنگاران اظهار داشت که این مجموعه علاوه بر انبارها، شامل مراکز آموزشی، محل‌های اقامت، سالن‌های کنفرانس و سردخانه‌ها خواهد بود.

به گفته وزیر کشاورزی: «این مرکز امکانات متنوعی دارد؛ از انبار و مراکز آموزشی گرفته تا محل اقامت و سالن‌های کنفرانس. در بخش پشتی مجموعه نیز انبارهای سرد و تأسیسات خشک برای نگهداری پیاز و بسیاری از محصولات فسادپذیری که در منطقه کرانه شمالی تولید می‌شوند، احداث شده است». سابالی تأکید کرد که هدف اصلی پروژه، کاهش ضایعات پس از برداشت است و این اقدام بخشی از برنامه دولت برای دستیابی به خودکفایی غذایی تا سال ۲۰۳۰ محسوب می‌شود.

دپوینت (Thepoint) 13 آگوست 2026

کمبود نیروی کار همچنان فعالیت‌های کشاورزی در پورتو نوو را با مشکل مواجه کرده است؛

کمبود نیروی کار همچنان یکی از موانع اصلی فعالیت‌های کشاورزی در دره‌های مهم کشاورزی شهرستان پورتو نوو (Porto Novo) در جزیره سانتو آنتائو (Santo Antão) در کشور دماغه سبز است. انجمن‌های کشاورزان این منطقه امروز نسبت به ادامه این وضعیت هشدار دادند. در ریبِیرا دوس بودِس، انجمن کشاورزان به خبرگزاری Inforpress اعلام کرد که کمبود نیروی کار به یک نگرانی جدی برای بخش کشاورزی تبدیل شده است. این انجمن از «مراجع ذیصلاح» خواست سیاست‌هایی را اجرا کنند که موجب ماندن جوانان در مناطق روستایی شود.

در ریبِیرا داس پاتاس (Ribeira das Patas) نیز، طبق اعلام انجمن توسعه یکپارچه این منطقه، نیروی کار کشاورزی طی سال‌های اخیر کاهش یافته است؛ علت اصلی این کاهش، مهاجرت جوانان به سایر جزایر برای یافتن فرصت‌های شغلی بهتر عنوان شده است. این انجمن اعلام کرد خروج جوانان پیامدهای منفی بر فعالیت‌های کشاورزی گذاشته و موجب نگرانی کشاورزان شده است.

در آلتو میرا (Alto Mira) نیز انجمن محلی کشاورزان به Inforpress گفت که کمبود نیروی کار در حال حاضر «مهمترین چالش» بخش کشاورزی در این دره است. در ریبِیرا دا کروز (Ribeira da Cruz)، اتحادیه تولیدکنندگان کشاورزی هشدار داده است که این منطقه به‌تدریج با کمبود شدید نیروی کار کشاورزی مواجه می‌شود؛ زیرا جوانان برای مهاجرت به خارج از کشور، ادامه تحصیل و انجام خدمت نظامی منطقه را ترک می‌کنند. این اتحادیه خواستار اجرای اقداماتی برای حفظ جوانان در مناطق روستایی شده است؛ مناطقی که به گفته آنها «در حال از دست دادن نیروی کار خود هستند».

مشکل کمبود نیروی کار در پورتو نوو نشان‌دهنده یکی از چالش‌های مهم اقتصاد مناطق روستایی دماغه سبز است. مهاجرت جوانان، ادامه تحصیل، خدمت نظامی و جستجوی فرصت‌های شغلی بهتر در سایر جزایر یا خارج از کشور موجب کاهش نیروی انسانی در بخش کشاورزی شده است. این روند علاوه بر کاهش ظرفیت تولید کشاورزی، اکنون به ساخت‌وساز و گردشگری نیز سرایت کرده و می‌تواند اجرای پروژه‌های اقتصادی و توسعه‌ای در پورتو نوو را با تأخیر مواجه کند. از دید انجمن‌های محلی، ایجاد فرصت‌های شغلی و درآمدی پایدار در مناطق روستایی و ارائه مشوق برای ماندگاری جوانان، از مهمترین راهکارهای مقابله با این روند است.

اکسپرس (expressodasilhas.cv) 9 اگوست 2026

«نمی‌توانیم به ساختن کشور بر پایه تک‌محصولی بودن گردشگری ادامه دهیم»؛

خورخه اسپنسر لیما، رئیس شورای عالی اتاق‌های بازرگانی و گردشگری دماغه سبز، در گفتگو با Expresso das Ilhas تصویری انتقادی از فضای کسب‌ و کار در این کشور ارائه می‌کند؛ از بوروکراسی که مانع سرمایه‌گذاری داخلی می‌شود گرفته تا تردید درباره ظرفیت شیلات به ‌عنوان موتور اقتصاد آبی، ضرورت متنوع ‌سازی عرضه گردشگری و لزوم اختصاص فضای بیشتر به بخش خصوصی در اقتصاد دیجیتال.

مهمترین موانعی که همچنان فضای کسب ‌و کار در دماغه سبز را محدود می‌کنند چیست؟ در زمینه سرمایه‌گذاری خصوصی، ما آژانسی به نام Cabo Verde TradeInvest داریم که وظیفه آن تشویق و جذب سرمایه‌گذاری است. سرمایه‌گذاری خارجی نسبتاً خوب عمل می‌کند، اما این سرمایه‌گذاران داخلی هستند که با انواع بوروکراسی و مشکلات مواجه‌اند. مشکلات از بدهی‌ها و تضمین‌هایی که بانک‌ها مطالبه می‌کنند شروع می‌شود. برای انجام یک فعالیت اقتصادی، از شما وثیقه و ضمانت می‌خواهند. بنابراین، باید کل این نظام مورد بازنگری قرار گیرد، به ‌ویژه نظام حمایت از شرکت‌ها، تأمین مالی و حمایت از کارآفرینان. برنامه‌های حمایتی متعددی ایجاد شده، اما ما نتایج عملی آنها را نمی‌بینیم. آنچه می‌خواهیم این است که این نظام، به ‌خصوص نظام مالی، فوراً و به‌صورت عملیاتی کار کند. مردم دیگر نمی‌توانند این حجم از تضمین‌ها را بپردازند. ضمانت پشت ضمانت، سرمایه‌گذاران را دلسرد می‌کند. ما به نظامی نیاز داریم که در آن کارآفرین داخلی احساس نکند مورد تبعیض قرار گرفته است. ما چیزی رایگان نمی‌خواهیم و به دنبال امتیاز ویژه نیستیم؛ یک نظام عادلانه و برابر می‌خواهیم. کارآفرین داخلی باید بر همین اساس بتواند جایگاه خود را تثبیت کند.

ما جایی نمی‌رویم. من از اینجا فرار نمی‌کنم و کارآفرینان دماغه سبزی نیز قرار نیست کشور را ترک کنند. وقتی شرایط دشوار می‌شود، همین‌جا می‌مانیم و برای بهبود شرایط و پیشرفت مبارزه می‌کنیم. این همان چیزی است که نظام اقتصادی باید درک کند. پایه تولیدی کشور باید بر کارآفرینان دماغه سبزی و سرمایه‌گذاران داخلی استوار باشد. البته هیچ‌کس نمی‌خواهد به سرمایه‌گذاران خارجی آسیب بزند؛ برعکس، امیدواریم آنها نیز پیشرفت کنند. باید با هم حرکت کنیم؛ نباید در این کشور «فرزندان برگزیده» و «محبوبان» وجود داشته باشند. همه ما فرزندان این کشور هستیم، به‌ویژه کسانی که در اینجا حضور دارند.

اقتصاد آبی چه فرصت‌هایی برای دماغه سبز دارد؟ من تا حدی درباره اینکه اقتصاد آبی بتواند موتور اصلی توسعه دماغه سبز باشد، تردید دارم. معمولاً وقتی درباره اقتصاد آبی صحبت می‌کنیم، نخستین چیزی که به ذهن می‌رسد شیلات است. اما شیلات هیچگاه موتور توسعه این کشور نخواهد بود؛ زیرا ظرفیت لازم برای آن را نداریم. صرف اینکه دریا گسترده است به این معنا نیست که منابع آن پایان‌ناپذیرند. ما ۲۰۰ مایل منطقه انحصاری اقتصادی (EEZ)، علاوه بر آب‌های داخلی داریم، اما این بدان معنا نیست که ذخایر ماهی فراوانی داریم. چنین نیست. ما مقداری ماهی داریم، اما فلات قاره ما بسیار کوچک است. مطالعه‌ای که چند سال پیش توسط کارشناسان ایسلندی انجام شد، ظرفیت صید دماغه سبز را حدود ۱۵ هزار تن در سال برآورد کرد. در آن زمان، میزان صید ما بین ۸ تا ۱۰ هزار تن در سال بود. اما اگر خودمان را با کشورهای همسایه مقایسه کنیم، تفاوت بسیار زیاد است. در حالیکه ما حتی به ظرفیت بالقوه ۵۰ هزار تن نیز نرسیده‌ایم، سنگال، درست در مقابل ما، حدود ۹۴۰ هزار تن ماهی در سال صید می‌کند. موریتانی نیز نزدیک به ۱۴۰ هزار تن صید دارد. بنابراین، مقایسه‌ای وجود ندارد. این ارقام نشان می‌دهد که ما نمی‌توانیم یک بخش شیلاتی بزرگ‌مقیاس را حفظ کنیم. ماهی تن گونه‌ای است که می‌توانیم روی آن حساب کنیم، اما ماهی مهاجر است و همیشه زمانی که به آن نیاز داریم در دسترس ما نیست. من از مدافعان شیلات هستم، اما زمانیکه پیش از توسعه شیلات صنعتی، ذخایر موجود را از بین بردیم، دیگر چیزی برایمان باقی نماند.

چه بخواهیم و چه نخواهیم، در حال حاضر پایه توسعه دماغه سبز بخش گردشگری است که حدود ۲۵ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد. اما نمی‌توانیم همچنان کشور را بر اساس تک ‌محصولی بودن گردشگری بنا کنیم. این امکان‌پذیر نیست و خطر بزرگی وجود دارد که روزی اتفاقی رخ دهد و اقتصاد کشور آسیب ببیند. ما این وضعیت را در دوران همه‌گیری کرونا دیدیم. کشور متوقف شد، اقتصاد متوقف شد، زیرا گردشگری متوقف شد. بنابراین باید بتوانیم گزینه‌های جایگزین پیدا کنیم.

اکسپرس (expressodasilhas.cv) 9 اگوست 2026