منطقه ویژه اداری ماکائو (MSAR) در یک نگاه

گزارش تهیه‌شده تحت عنوان منطقه ویژه اداری ماکائو (MSAR) در یک نگاه جهت ملاحظه و بهره‌برداری مقتضی ایفاد می‌گردد.شایان ذکر است، یکی از اقدامات نمایندگی طی یکسال اخیر، تهیه نسخه هنگ‌کنگ در یک نگاه (شامل 30 صفحه اطلاعات پایه اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و علمی) و ماکائو در یک نگاه با هدف ایجاد بانک اطلاعاتی معتبر از حوزه فعالیت سرکنسولگری بوده است. منبع اطلاعات مندرج در گزارش فوق، کتاب سال منطقه ویژه اداری ماکائو (2025)است که نگاهی به این شهر در سال 2024 دارد.

. نظام سیاسی، اداری و ساختار حکمرانی

ماکائو تحت چارچوب قانون اساسی «یک کشور، دو سیستم» اداره می‌شود و از اختیارات اجرایی، قانون‌گذاری و قضایی مستقل (به جز در حوزه‌های دفاعی و روابط خارجیِ حاکمیتی) برخوردار است.

رئیس اجرایی (Chief Executive): مقام عالی منطقه ویژه اداری ماکائو و رئیس دولت است. وی مسئول اجرای سیاست‌های محلی، امضای مصوبات قانونی، صدور مقررات اداری و انتصاب اعضای کلیدی نهادهای قضایی و مقننه است. رئیس اجرایی فعلی ماکائو (ششمین دوره)، سام هو فای است.

دفتر کمیسر وزارت امور خارجه جمهوری خلق چین در منطقه ویژه اداری ماکائو

دولت مرکزی چین مسئولیت روابط خارجی مربوط به این منطقه را بر عهده دارد. به همین منظور، دفتر کمیسر وزارت امور خارجه چین در ماکائو مستقر است. اختیارات و نحوه حاکمیت در این حوزه به شرح زیر تفکیک می‌شود:

مدیریت امور دیپلماتیک: این دفتر مسئول رسیدگی به تعاملات دیپلماتیک رسمی، موافقت‌نامه‌های بین‌المللی حاکمیتی و صدور روادید و اسناد سفر بین‌المللی است.

تفویض اختیارات به دولت محلی (روابط خارجی غیرحاکمیتی): دولت محلی ماکائو از سوی دولت مرکزی مجاز است تا تحت عنوان رسمی ماکائو، چین (Macao, China)، روابط خارجی خود را در حوزه‌های غیرحاکمیتی شامل تجارت، اقتصاد، امور مالی، هوانوردی، کشتیرانی، فرهنگ و آموزش مستقیماً با سایر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی توسعه دهد.

سازمان‌های بین‌المللی و معاهدات: ماکائو به عنوان «عضو کامل» با هویت مستقل در سازمان‌هایی که نیاز به حاکمیت ملی ندارند حضور دارد، یا در نشست‌های بین‌المللی حاکمیتی به عنوان بخشی از هیئت اعزامی جمهوری خلق چین شرکت می‌کند. (بیش از ۷۶۰ معاهده بین‌المللی با موافقت پکن در ماکائو نافذ است).

• ۴۰۳ معاهده مربوط به امور دریایی و کشتیرانی
• ۶۹ معاهده مربوط به امور خارجه و دفاع ملی
• ۴۷ معاهده مربوط به محیط زیست
• ۳۴ معاهده مربوط به کار و اشتغال
• و مابقی در حوزه‌های هوانوردی، حقوق بشر، گمرک و...

تسهیلات سفر و گذرنامه با حمایت و هماهنگی دفتر کمیسر وزارت خارجه، دولت محلی ماکائو موفق به امضای توافق‌نامه‌های لغو روادید شده است؛ به طوری که دارندگان گذرنامه ماکائو  امکان سفر بدون ویزا یا با ویزای فرودگاهی به ۱۴۸ کشور و منطقه جهان را دارند.

وضعیت کنسولگری‌ها: ۴ کشور شامل آنگولا، موزامبیک، فیلیپین و پرتغال دارای کنسولگری عمومی فعال و فیزیکی در داخل خاک ماکائو هستند. همچنین ۵ کشور دارای کنسولگری افتخاری مستقیم در ماکائو می‌باشند (استونی، نیجر، پرو، تانزانیا و بریتانیا). افزون بر این، ۵۹ کنسولگری عمومی و ۱۸ کنسولگری افتخاری که مستقر در هنگ‌کنگ هستند، حوزه صلاحیت دیپلماتیک آن‌ها به منطقه ماکائو نیز تسری می‌یابد.

مجمع قانون‌گذاری / پارلمان: قدرت قانون‌گذاری در اختیار یک مجمع تک‌مجلسی متشکل از ۳۳ عضو است که برای دوره‌های چهارساله انتخاب می‌شوند. تصویب قوانین، کنترل درآمدهای عمومی، بررسی و تایید بودجه و مناظره درباره سیاست‌های کلان دولت از وظایف اصلی آن است.

قوه قضاییه: ماکائو دارای قدرت قضایی مستقل و حق صدور رای نهایی است. ساختار قضایی یک سیستم سه لایه است: دیوان بدوی (شامل دادگاه ابتدایی و دادگاه اداری)، دیوان تجدیدنظر و دادگاه فرجام‌خواهی نهایی[1] (دیوان عالی). دفتر مستقل دادستانی کل نیز به موازات این ساختار عمل می‌کند.

نظام انتخابات: رئیس اجرایی توسط یک کمیته انتخاباتی ۴۰۰ عضو برگزیده می‌شود که این اعضا نمایندگان چهار بخش اصلی (صنعتی/تجاری، متخصصان صنفی، فرهنگی/آموزشی/خدمات اجتماعی و نمایندگان سیاسی) هستند. پس از انتخاب محلی، انتصاب رسمی‌توسط دولت مرکزی چین انجام می‌شود. در خصوص مجمع قانون‌گذاریِ ۳۳ کرسی، ۱۴ عضو از طریق رای‌گیری مستقیم جغرافیایی (حق رای عمومی)، ۱۲ عضو از طریق حوزه‌های انتخاباتی صنفی/حقوقی (نمایندگان شرکت‌ها و صنف‌ها) انتخاب می‌شوند و ۷ عضو نیز مستقیماً توسط شخص رئیس اجرایی منصوب می‌گردند.

۲. داده‌های اقتصاد کلان و تجارت خارجی

چشم‌انداز اقتصادی ماکائو پس از دوران همه‌گیری با یک جهش بزرگ همراه بوده و به طور هم‌زمان یک انتقال ساختاری هدفمند را به سمت مدل تنوع‌بخشی اقتصادی غیرکازینویی "1+4" (با تمرکز بر ۴ محور: «بهداشت و سلامت بزرگ» (Big Health)، «امور مالی مدرن»، «فناوری‌های پیشرفته» و «فرهنگ و ورزش و بخش نمایشگاهی MICE[2]») دنبال می‌کند:

عدد «۱» (مرکز جهانی گردشگری و تفریحات): حفظ و ارتقای‌هاب اصلی گردشگری؛ به طوری که کازینوها به عنوان موتور محرکی برای جذب توریست بین‌المللی و حمایت از سرمایه‌گذاری‌های غیرکازینویی عمل کنند.

محورهای تفکیکی «۴» (صنایع نوظهور و موازی):

• بهداشت و سلامت بزرگ (Big Health): تمرکز بر طب سنتی چینی (TCM)، تحقیق و توسعه دارویی، و ایجاد هاب‌های گردشگریِ سلامت.
• امور مالی مدرن (Modern Finance): راه‌اندازی بازارهای سرمایه جدید، مدیریت ثروت، صدور اوراق قرضه و خدمات مالی فرامرزی.
• فناوری‌های پیشرفته (High Technology): سرمایه‌گذاری بر روی تراشه‌ها و نیمه‌رساناها، هوش مصنوعی و هماهنگ‌سازی با بخش‌های علمی دانشگاه ماکائو.
• نمایشگاه‌ها، کنفرانس‌ها، بازرگانی و فرهنگ (MICE): تبدیل ماکائو به یک مگا‌هاب برای برگزاری همایش‌های بین‌المللی، نمایشگاه‌های تجاری بزرگ و رویدادهای ورزشی-فرهنگی.

شاخص‌های کلیدی اقتصاد کلان

• نرخ رشد اقتصادی: تولید ناخالص داخلی واقعی (Real GDP)، نرخ رشد ۸.۸ درصدی را ثبت کرده که این رقم بر پایه جهش و بازسازی بزرگ ۷۵.۱ درصدی سال 2023 (پس از ثبات کامل زنجیره گردشگری) بنا شده است.
• ارزش کل تولید ناخالص داخلی (GDP): تولید ناخالص داخلی به قیمت‌های جاری به ۴۰۳.۳۱۴ میلیارد پاتاکا  رسیده است.
• سرانه تولید ناخالص داخلی: به قیمت‌های جاری معادل ۵۸۷,۹۰۰ پاتاکا (تقریباً برابر با ۷۳,۱۵۴ دلار آمریکا) ثبت شده است.
• نرخ تورم: بر اساس شاخص بهای مصرف‌کننده (CPI) ترکیبی، معادل 1.5 درصد است.
• نرخ بیکاری و نیروی کار: نرخ بیکاری بومی در سطح بسیار پایین ۱.۸ درصد تثبیت شده است (نرخ اشتغال ناقص نیز تنها ۱.۴ درصد است). کل جمعیت شاغل ۳۷۶,۳۰۰ نفر بوده و نرخ مشارکت نیروی کار ۶۷.۸ درصد است.

توزیع نیروی کار در بخش‌های کلیدی:

• بازی‌های کازینویی، سرگرمی و سایر خدمات مرتبط: ۲۲.۰ درصد
• هتلداری و کترینگ/رستوران: ۱۳.۶ درصد
• تجارت عمده‌فروشی و خرده‌فروشی: ۱۱.۷ درصد
• صنعت ساخت‌وساز: ۶.۹ درصد

چهار بخش فوق در مجموع ۵۴.۲ درصد از اشتغال ماکائو را به خود اختصاص داده‌اند و مابقی نیروی کار (۴۵.۸ درصد) در بخش‌های خدماتی دیگر شامل امور مالی و مستغلات، حمل‌ونقل، خدمات عمومی حکومتی، بهداشت و آموزش مشغول به کار هستند.

جذب گردشگر: مجموع کل مسافران ورودی به مرزهای ماکائو به ۳۴,۰۳۴,۵۰۱ نفر رسید که این حجم توانست میانگین نرخ اشغال هتل‌ها و مهمان‌پذیرها در طول سال را به ۸۱.۵ درصد برساند. حدود ۶۷.۵٪ از مسافران از سرزمین اصلی چین، ۲۲.۸٪ از هنگ‌کنگ، ۲.۴٪ از تایوان و نزدیک به ۷.۳٪ را گردشگران بین‌المللی تشکیل می‌دهند.

سرمایه‌گذاری خارجی و غیرکازینویی: بر اساس قراردادهای قانونی جدید، دارندگان امتیازهای چندساله کازینوها در ماکائو موظف به اجرای سرمایه‌گذاری‌های اجباری در پروژه‌های غیرکازینویی شده‌اند. این تزریق سرمایه حوزه‌هایی چون کنفرانس‌ها و نمایشگاه‌ها (MICE)، رویدادهای ورزشی، گردشگری سلامت و باززنده‌سازی بافت‌های میراث فرهنگی محلی را شامل می‌شود.

ساختار تجارت کالا و اقلام مبادلاتی

• ماکائو به عنوان یک بندر آزاد و قلمرو گمرکی مجزا عمل می‌کند، اما به دلیل وسعت کم و وابستگی شدید به واردات کالاهای لوکس مصرفی و مواد غذایی، دارای کسری در تراز تجارت کالا است.
• ارزش کل واردات: ۱۲۸,۶۶۷,۴۸۸,۰۰۰ پاتاکا.
• ارزش کل صادرات: ۱۳,۴۸۷,۴۹۹,۰۰۰ پاتاکا

مشخصات کالاها و اقلام اصلی وارداتی و صادراتی

اقلام اصلی وارداتی: سبد وارداتی ماکائو عمدتاً شامل کالاهای مصرفی، از جمله اقلام لوکس گران‌قیمت (ساعت، جواهرات و پوشاک مارک)، مواد غذایی و نوشیدنی‌ها (برای پشتیبانی از شبکه گسترده مهمان‌پذیری و هتل‌ها)، تجهیزات الکترونیکی/گوشی‌های هوشمند و منابع انرژی حیاتی مانند ۱۶۰,۲۸۴,۰۰۰ متر مکعب گاز طبیعی و ۱۴۱,۹۶۲,۰۰۰ لیتر گازوئیل/دیزل است.

اقلام اصلی صادراتی: صادرات تولیدی بومی ماکائو به شدت در بخش منسوجات، پوشاک، لوازم جانبی لباس و محصولات دارویی متمرکز است؛ بخش بزرگی از خروجی تجاری را نیز صادرات مجدد (Re-exports) کالاها از طریق هاب‌های تجارت آزاد این منطقه تشکیل می‌دهد.

شرکا و دفاتر تجاری

•   چین (سرزمین اصلی): به عنوان بزرگ‌ترین تأمین‌کننده کالاهای اساسی، مواد غذایی، آب، برق و گاز طبیعی ماکائو عمل می‌کند.
•   اتحادیه اروپا: به دلیل تقاضای بالای هتل‌ها و کازینوهای ماکائو برای کالاهای لوکس (ساعت، جواهرات، لوازم آرایشی و پوشاک طراحان معروف)، اتحادیه اروپا (به­ویژه کشورهای فرانسه و ایتالیا) جایگاه دوم را در تأمین واردات ماکائو دارد که این یک ویژگی منحصربه‌فرد برای این منطقه است.
• هنگ‌کنگ به تنهایی مقصد بیش از ۷۰ درصد از صادرات (و صادرات مجدد) ماکائو است.
• پکن رسماً وظیفه و مأموریت ماکائو را ایفای نقش به عنوان پل ارتباطی تجاری و پلتفرم خدماتی میان چین و کشورهای پرتغالی‌زبان (مانند برزیل، آنگولا، موزامبیک و پرتغال) تعیین کرده است[3].

همچنین ماکائو دارای دفاتر اقتصادی و تجاری در خارج از کشور (Overseas Offices) می­باشد که عبارتنداز:

• دفتر لیسبون (پرتغال): هاب اصلی ارتباط با اتحادیه اروپا و کشورهای پرتغالی‌زبان.
• دفتر بروکسل (بلژیک): مرکز اصلی تعاملات رسمی‌با اتحادیه اروپا (EU).
• دفتر ژنو (سوئیس): نمایندگی دائم ماکائو در سازمان تجارت جهانی (WTO).
• دفتر رسمی ماکائو در پکن: مدیریت روابط اداری و اقتصادی با دولت مرکزی و استان‌های چین.
• توضیحات: دولت ماکائو برنامه راه‌اندازی و گسترش دفاتر اقتصادی، تجاری و گردشگری جدیدی را در کشورهای حوزه آسیای جنوب شرقی در دستور کار قرار داده است.

۳. زیرساخت‌ها و شبکه حمل‌ونقل

• ماکائو تراکم جمعیتی فوق‌العاده بالای خود را از طریق بهینه‌سازی شبکه‌های زیرساختی و ادغام سیستم‌های ترانزیتی با شهرهای مجاور در سرزمین اصلی چین مدیریت می‌کند.
• شبکه جاده‌ای و خودروها: طول کل جاده‌های آسفالته موتوری ۴۸۹.۷ کیلومتر است. این شبکه جاده‌ای در مجموع از ۲۵۳,۱۸۲ خودروی دارای مجوز (شامل خودروهای شخصی و موتورسیکلت‌ها) پشتیبانی می‌کند (که شامل ۱۲۶,۶۵۶ موتورسیکلت و ۱۲۶,۴۵۷ خودروی سواری و سنگین می‌شود). با توجه به مساحت بسیار کوچک ماکائو (حدود ۳۳ کیلومتر مربع)، این حجم از خودرو در کمتر از ۵۰۰ کیلومتر جاده، نشان‌دهنده یکی از متراکم‌ترین شبکه‌های حمل‌ونقل جهان است.
• زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی: ترانزیت عمومی مردم شدیداً وابسته به اتوبوس‌های شهری و سیستم قطار شهری سبک ماکائو (LRT) است.
• بندرگاه‌های دریایی و فرودگاهی: مبادی لجستیکی و ورود مسافر از طریق پایانه مسافربری بندر خارجی (Outer Harbour)، پایانه مسافربری تایپا و بندر داخلی (Inner Harbour) تثبیت شده‌اند. بخش هوایی توسط فرودگاه بین‌المللی ماکائو پوشش داده می‌شود، در حالی که لجستیک سنگین چندوجهی از طریق پل بزرگ هنگ‌کنگ-ژوهای-ماکائو جریان دارد.

۴. شاخص‌های دموگرافیک، جمعیتی و اجتماعی

ساختار جمعیت

• جمعیت کل: ۶۸۸,۳۰۰ نفر ساکن (متشکل از ۳۶۹,۶۰۰ زن و ۳۱۸,۷۰۰ مرد).
• تراکم جمعیت: ماکائو یکی از متراکم‌ترین نقاط جهان است که به طور میانگین ۲۰,۶۰۰ نفر در هر کیلومتر مربع را در کل مساحت ۳۳.۳ کیلومتر مربعی خود جای داده است.

پویایی و ترکیب سنی: ساختار جمعیتی نشان‌دهنده یک گرایش واضح به سمت سالمندی است:

• کودکان (۰ تا ۱۴ سال): ۱۲.۵ درصد
• سنین کار (۱۵ تا ۶۴ سال): ۷۲.۹ درصد
• سالمندان (۶۵ سال و بالاتر): ۱۴.۶ درصد

شاخص سالمندی: ۱۱۶.۶ درصد (که نشان می‌دهد جمعیت سالمندان عملاً از تعداد کودکان پیشی گرفته است). عبور این شاخص از ۱۰۰ درصد از نظر دموگرافیک به این معناست که به ازای هر ۱۰۰ کودک زیر ۱۴ سال، بیش از ۱۱۶ فرد سالمند بالای ۶۵ سال در ماکائو وجود دارد که نشان‌دهنده ورود قطعی جامعه ماکائو به فاز پدیده سالمندی جمعیت است.

امید به زندگی: میانگین امید به زندگی در بدو تولد به دلیل دسترسی به زیرساخت‌های درمانی و بهداشتی عمومی‌باکیفیت، در ردیف بالاترین‌های جهان بوده و حدود ۸۴ تا ۸۵ سال است.

ملیت‌ها و محل تولد

ترکیب قومی/ملیتی:

محل تولد ساکنان:

سرزمین اصلی: 43.8 درصد

• ماکائو: 41.3 درصد
• فیلیپین: 4.8 درصد
• هنگ­کنگ: 3.3 درصد
• ویتنام: 1.8 درصد
• پرتغال: 0.3 درصد
• مذهب و باورهای دینی

قانون اساسی ماکائو به طور رسمی آزادی کامل وجدان و باورهای مذهبی را برای همه افراد تضمین کرده است. از آنجا که دولت طبق قوانین حریم خصوصی، از سرشماری عددی یا درصدی باورهای مذهبی شهروندان خودداری می‌کند، هیچ جدول یا درصد توزیعی رسمی در کتاب سال منتشر نشده است. با این حال، جزئیات حضور نهادها و سنت‌های بزرگ به شرح زیر تبیین شده است:

بودیسم، تائوئیسم و باورهای عامیانه: این آیین‌های سنتی، بیشترین پیروان را در میان جمعیت چینی (۸۹.۲٪) دارند. معابد و زیارتگاه‌های بی‌شماری برای ایزدانی چون آ-ما (A-Ma)، کون ایام و گوان یو در بافت شهری وجود دارد و جشنواره‌های سنتی این آیین‌ها به طور گسترده گرامی داشته می‌شوند.

مسیحیت کاتولیک روم: توسط اسقف‌نشین تاریخی کاتولیک ماکائو مدیریت می‌شود که ساختار ریشه‌داری در شبکه مدارس، سازمان‌های رفاهی-حمایتی و کلیساهای تاریخی دارد. راهپیمایی‌های مذهبی سنتی (مانند بانوی ما فاتیما) از رویدادهای رسمی فرهنگی منطقه هستند.

پروتستانیسم و اسلام: کلیساهای مستقل پروتستان، شبکه‌های انجیلی و یک جامعه قدیمی مسلمان بومی (با محوریت مسجد تاریخی ماکائو) به طور آزادانه و آشکار فعالیت دارند.

چارچوب آموزش، سواد و وضعیت نهادی

نظام مدارس: منطقه ماکائو یک سیستم آموزش رایگان ۱۵ ساله پیشرفته را ارائه می‌دهد که شامل مهدکودک (۳ سال)، ابتدایی (۶ سال) و دبیرستان دوره اول و دوم (۶ سال) برای تمامی‌شهروندان واجد شرایط محلی است.

ثبت‌نام آموزش غیرعالی: در مجموع ۸۸,۱۳۵ دانش‌آموز در طول دوره آماری در آموزش غیرعالی مشغول به تحصیل بوده‌اند که از این میان، ۹۸.۹ درصد (۸۷,۱۵۹ دانش‌آموز) مستقیماً درون سیستم رسمی و ساختاریافته مدارس جذب شده‌اند.

پوشش سیستم آموزش رایگان: از میان ۷۴ مدرسه ارائه‌دهنده آموزش رسمی در ماکائو، ۶۸ مدرسه کاملاً تحت پوشش سیستم آموزش رایگان دولت هستند.

آموزش مستمر جایگزین (Recurrent Education): برای بزرگسالان یا افرادی که در جوانی موفق به اتمام آموزش رسمی نشده‌اند، دولت برنامه‌های آموزش مستمر مدونی را جهت ارتقای سطح سواد و کسب مدرک ثانویه هدایت می‌کند.

آموزش عالی (دانشگاهی): شامل شبکه‌ای از موسسات دولتی و خصوصی است که در راس آن‌ها دانشگاه ماکائو (University of Macau)، دانشگاه پلی‌تکنیک ماکائو و دانشگاه گردشگری ماکائو قرار دارند. سرمایه‌گذاری‌های علمی و پژوهشی دانشگاه‌ها به شدت با نیازهای توسعه منطقه‌ای هم‌راستا شده و روی حوزه‌های فناوری، خدمات مالی مدرن و زیست‌پزشکی متمرکز است تا به طور فعال از اهداف تنوع‌بخشی اقتصادی ماکائو پشتیبانی کند.

5. چالش‌های ساختاری، چشم‌انداز و برنامه‌های آینده

چالش‌های پیش روی دولت ماکائو

بحران سالمندی: با رسیدن شاخص سالمندی به ۱۱۶.۶ درصد، جامعه ماکائو با چالش پیری جمعیت مواجه است که در آینده فشار سنگینی بر سیستم بهداشت عمومی و صندوق‌های حمایتی وارد خواهد کرد.

عدم تعادل ساختاری در تراز تجاری کالا: وابستگی شدید به واردات منابع انرژی (مانند گاز طبیعی و دیزل) و مواد غذایی هتل‌ها، یک کسری تجاری ساختاری عمیق ایجاد کرده است.

محدودیت شدید فضا: مساحت بسیار محدود ۳۳.۳ کیلومتر مربعی ماکائو و تراکم فوق‌العاده بالا، فرآیند توسعه زیرساخت‌های صنعتی جدید غیرکازینویی را در داخل خاک ماکائو محدود کرده است.

کمبود شدید نیروی کار متخصص و بومی: اگرچه دانشگاه‌ها در حال تغییر هستند، اما جمعیت بومی ماکائو اساساً برای کار در بخش‌های مدیریتی، مالی، هوش مصنوعی و بیوتکنولوژی آموزش ندیده‌اند. سال‌هاست که جذابیت و درآمدهای بالای بخش کازینو، استعدادها را به خود جذب کرده است. حالا ماکائو با کمبود شدید مهندس، دانشمند و متخصص مالی مواجه است و قوانین سخت‌گیرانه مهاجرتی گذشته نیز مانع ورود نیروی کار خارجی می‌شد (هرچند اخیراً در حال اصلاح آن هستند).

آسیب‌پذیری شدید در برابر سیاست‌های پکن (نظارت‌های مالی چین): اقتصاد ماکائو به شدت به قماربازان ثروتمند چینی (VIPs) وابسته است. هر زمان که دولت مرکزی چین سیاست‌های مبارزه با فساد یا محدودیت خروج ارز از کشور را تشدید می‌کند، اقتصاد ماکائو بلافاصله دچار رکود می‌شود. این وابستگی سیاسی-اقتصادی به چین، قدرت مانور مستقل را از ماکائو می‌گیرد.

نمونه­های تاریخی: کارزار ضد فساد چین (2016-2014)

تا قبل از سال ۲۰۱۴، بخش عمده‌ای از درآمد ماکائو از طریق قماربازان وی‌آی‌پی (VIP) تأمین می‌شد. این افراد عمدتاً مقامات دولتی فاسد، مدیران شرکت‌های دولتی چین و ثروتمندانی بودند که از طریق واسطه‌هایی به نام Junkets  (آژانس‌های اعتباری قمار)، پول‌های کلان را به صورت غیرقانونی از چین خارج کرده و در کازینوهای ماکائو پولشویی می­شد.

وقتی شی جین‌پینگ کارزار گسترده‌ای را برای مبارزه با فساد اداری و فرار سرمایه آغاز کرد، مستقیماً این شبکه را هدف قرار داد. پکن اقدامات زیر را انجام داد:

• نظارت شدید بر تراکنش‌های کارت‌های اعتباری (به‌ویژه سیستم UnionPay در ماکائو.
• دستگیری و بازجویی از واسطه‌های بزرگ قمار  (Junket operators)
• محدود کردن سقف خروج پول نقد از خاک چین برای مسافران.
• نتیجه این سیاست بر اقتصاد ماکائو آنی و ویرانگر بود:
• درآمد کازینوهای ماکائو برای ۲۶ ماه متوالی رشد منفی ثبت کرد!
• درآمد ناخالص بازی‌های قمار (GGR) ماکائو از اوج خود در سال ۲۰۱۳ (حدود ۴۵ میلیارد دلار) با سقوطی ۳۶ درصدی در سال ۲۰۱۵ به حدود ۲۸ میلیارد دلار رسید.
• در سال ۲۰۱۵، رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) ماکائو به دلیل این سیاست پکن، منفی ۲۱.۵٪ شد که یکی از شدیدترین رکودهای اقتصادی جهان در یک کشور در زمان صلح بود.

نمونه دوم: سقوط امپراتوری آلوین چائو (2026)

یک نمونه جدیدتر که نشان داد پکن چقدر در این زمینه جدی است، دستگیری آلوین چائو (Alvin Chau) در اواخر سال ۲۰۲۱ بود. او مدیر شرکت Suncity بزرگ‌ترین شبکه واسطه قمار VIP در ماکائو بود. دولت چین قوانین کیفری خود را تغییر داد تا «سازماندهی سفر شهروندان چینی به خارج از مرزها برای قمار» جرم محسوب شود. دستگیری او و تعطیلی صرافی‌ها و شبکه‌های پنهان مالی، عملاً بخش قمار VIP ماکائو را فلج کرد.

برنامه‌های راهبردی آینده

پروژه ادغام فرامرزی Hengqin: کلیدی‌ترین برنامه دولت برای رفع چالش کمبود فضا، توسعه «منطقه همکاری عمیق گوانگ‌دونگ-ماکائو در هنگ‌چین» است تا صنایع مربوط به مدل 1+4(به‌ویژه کارخانه‌های داروسازی طب سنتی و هاب‌های فناوری) در آنجا مستقر شوند.

الزام سرمایه‌گذاری غیرکازینویی: دولت نظارت سختی بر قراردادهای جدید کازینوها اعمال کرده است. دارندگان امتیاز موظفند منابع مالی عظیمی را به پروژه‌های غیرکازینویی، احیای بافت تاریخی و جذب گردشگران بین‌المللی غیرچینی اختصاص دهند.

توسعه اتصالات ترانزیتی مدرن: تکمیل خطوط جدید سیستم قطار شهری سبک (LRT) و ادغام بیشتر لجستیکی با شبکه بزرگراهی منطقه خلیج بزرگ چین (GBA) از طریق پل هنگ‌کنگ-ژوهای-ماکائو برای تسهیل جریان کالا و مسافر در سال‌های پیش رو.

[1] Court of Final Appea

[2] Meetings, Incentives, Conventions/Conferences and Exhibitionsl

[3] یک مرکز، یک پلتفرم (One Centre, One Platform): منظور از «پلتفرم»، دقیقاً عبارت زیر است: «پلتفرم خدمات همکاری تجاری میان چین و کشورهای پرتغالی‌زبان»