در سالهای اخیر، بخش مسکن افغانستان به یکی از حوزههای مهم و در عین حال پیچیده اقتصاد این کشور تبدیل شده است. افزایش جمعیت شهری، بازگشت گسترده مهاجران از کشورهای همسایه، گسترش شهرنشینی، فرسودگی و کمبود بخشی از زیرساختهای شهری و کاهش قدرت خرید خانوادهها، نیاز به مسکن را بهطور چشمگیری افزایش داده است. در مقابل، محدودیت منابع مالی، ضعف نظام بانکی و اعتبارات مسکن، ابهام در مالکیت زمین و دشواریهای حقوقی و اداری، توسعه متوازن این بخش را با چالش مواجه کرده است. در چنین شرایطی، طی سالهای اخیر شاهد افزایش نسبی ساختوساز، احیای برخی پروژههای متوقفشده، ایجاد مجتمعهای مسکونی و طرحهای بزرگ شهرکسازی در شهرهایی مانند کابل و مزارشریف هستیم. در کنار پروژههای دولتی و امارتی، بخش خصوصی نیز بهتدریج به سمت انبوهسازی و احداث مجتمعهای مسکونی چندطبقه حرکت کرده است.