گزارش نشست راهبردی ائتلاف اقتصادی چهار ایالت مالزی

در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، مجمع اقتصادی تجاری 171SG4 با حضور رهبران ایالتی، مقامات ارشد، اقتصاددانان، سرمایه‌گذاران و فعالان بانکی در کوالالامپور برگزار شد. در این سفرا و نمایندگان دیپلماتیک کشورهای مختلف از جمله آمریکا، هند، پاکستان، ترکیه، عراق، استرالیا، بلغارستان و دیگر کشورها به عنوان میهمانان بین‌المللی شرکت کردند. این اجلاس بستری برای نمایش چشم‌انداز اقتصادی جدید چهار ایالت پرلیس، کداح، کلانتان و ترنگانو جهت جذب سرمایه‌گذاری‌های کلان بود.ائتلاف SG4 که بیش از دو سال پیش توسط ایالت‌های تحت کنترل اپوزیسیون تشکیل شد، در این نشست از برنامه‌ریزی برای یک تحول بزرگ اقتصادی خبر داد. رئیس این بلوک اقتصادی اعلام کرد که هدف اصلی، دست‌یابی به تولید ناخالص داخلی ترکیبی ۷۲۳ میلیارد رینگیت تا سال ۲۰۵۰ است. تحقق این هدف مستلزم حفظ نرخ رشد اقتصادی سالانه ۷ درصد در طول این مسیر خواهد بود.

بر اساس سند چشم‌انداز ارائه شده در اجلاس، تولید ناخالص داخلی (GDP) ترکیبی این چهار ایالت در سال پایه ۲۰۲۵ برابر با ۱۳۳.۳۵ میلیارد رینگیت برآورد شده است. با فرض سناریوی رشد مرکب سالانه ۷ درصد، حجم کل اقتصاد این منطقه تا سال ۲۰۵۰ با افزایشی ۵.۴۳ برابری به ۷۲۳.۷۵ میلیارد رینگیت خواهد رسید که نشان‌دهنده افزایش سالانه‌ای معادل ۵۹۰.۴۰ میلیارد رینگیت نسبت به سطح سال ۲۰۲۵ است. مسیر رشد ۵ ساله کل GDP (به میلیارد رینگیت) به این ترتیب پیش‌بینی شده است:

جدول پیش‌بینی مسیر رشد ۵ ساله کل تولید ناخالص داخلی (GDP) بر حسب میلیارد رینگیت:

سال	تولید ناخالص داخلی (میلیارد رینگیت)
۲۰۲۵	۱۳۳.۳۵
۲۰۳۰	۱۸۷.۰۳
۲۰۳۵	۲۶۲.۳۲
۲۰۴۰	۳۶۷.۹۲
۲۰۴۵	۵۱۶.۰۳
۲۰۵۰	۷۲۳.۷۵

 

پیش‌بینی تفکیکی روند رشد بخش‌های اصلی اقتصاد (تا سال ۲۰۵۰) در این سند، مسیر رشد بخش‌های اقتصادی منطقه SG4 بر حسب میلیارد رینگیت به شرح زیر ترسیم گردید:

• بخش خدمات (Services): در سال ۲۰۲۵ با ۷۹.۱۴ میلیارد رینگیت سهم عمده اقتصاد (۵۹.۳۴٪) را دارد و در سال ۲۰۵۰ به ۴۲۹.۵۱ میلیارد رینگیت خواهد رسید.
• کشاورزی و صنایع وابسته: در سال ۲۰۲۵ ارزش ۱۵.۹۶ میلیارد رینگیت (سهم ۱۱.۹۷٪) داشته و تا ۲۰۵۰ به ۸۶.۶۴ میلیارد رینگیت می‌رسد.
• ساخت‌وساز (Construction): از ۳.۴۵ میلیارد رینگیت در ۲۰۲۵ (سهم ۲.۵۹٪) به ۱۸.۷۳ میلیارد رینگیت در ۲۰۵۰ خواهد رسید.
• معدن‌کاری و استخراج سنگ: از ۸۴۵.۳۳ میلیون رینگیت در ۲۰۲۵ (سهم ۰.۶۳٪) به ۴.۵۹ میلیارد رینگیت در ۲۰۵۰ ارتقا می‌یابد.

بخش دیگری از داده‌های اجلاس به شاخص‌های اشتغال و نیروی کار اختصاص داشت. در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵، سرمایه‌گذاری‌های تأییدشده در منطقه SG4 منجر به ایجاد ۷۶,۳۰۶ شغل گردیده است (از مجموع ۹۰۵,۶۰۴ شغل ایجادشده در کل مالزی). همچنین در بعد سرمایه انسانی، این منطقه بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ دارای ۱۳۱,۶۰۰ فارغ‌التحصیل دانشگاهی بوده که سهم قابل توجهی از مجموع ۹۹۴,۲۰۰ فارغ‌التحصیل کل کشور مالزی را به خود اختصاص داده است.

بر اساس اطلاعات پلتفرم رسمی SG4، این ائتلاف مساحتی بیش از ۳۸,۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و جمعیت کل آن ۵.۷ میلیون نفر است که ۶۶.۵ درصد آن (معادل ۳.۸ میلیون نفر در سن کار ۱۵ تا ۶۴ سال) را نیروی کار جوان تشکیل می‌دهند. این منطقه با در اختیار داشتن ۲ بندر آب عمیق، ۴ فرودگاه و مرزهای زمینی مستقیم با تایلند، دسترسی استراتژیکی به بازارهای منطقه ASEAN فراهم کرده است.

گزارش‌های مراجع رسمی سرمایه‌گذاری (MIDA) نشان می‌دهد که منطقه SG4 بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ در مجموع موفق به جذب ۲۰۹.۳ میلیارد رینگیت سرمایه‌گذاری تایید شده گردیده است. سهم تفکیکی ایالت‌ها عبارت است از: ایالت کداح با ۱۸۳.۷ میلیارد رینگیت (۸۷.۸ درصد سهم منطقه)، ترنگانو با ۱۶.۶ میلیارد رینگیت (۷.۹ درصد)، کلانتان با ۸.۱ میلیارد رینگیت (۳.۹ درصد) و پرلیس با ۰.۹ میلیارد رینگیت (۰.۴ درصد). سه ایالت کلانتان، کداح و پرلیس به ترتیب در رتبه‌های سوم، پنجم و ششم رشد صنعت تولید در سطح کشور مالزی قرار گرفته‌اند.

در این مجمع تشریح شد که برنامه توسعه‌ای SG4 بر پنج محور کلیدی متمرکز است: توسعه زیرساخت و لوگستیک، رونق تجارت و صنعت، ارتقای کشاورزی و امنیت غذایی، توانمندسازی آموزش و سرمایه انسانی، و همچنین شناسایی منابع جدید درآمدی. این ایالت‌ها تلاش می‌کنند تا علاوه بر کشاورزی، به مقاصد جذابی برای صنعت، خدمات، ساخت‌وساز و استخراج معادن تبدیل شوند.

در بخش دیگری از اجلاس، بر اهمیت نقش این ایالت‌ها در تامین امنیت غذایی مالزی تاکید شد؛ به‌طوری که این بلوک ۱۶ میلیارد رینگیت خروجی کشاورزی مالزی (معادل ۱۵ درصد کل توتال ملی) را تامین می‌کند و تنها ایالت کداح با اختصاص ۲۲۰ هزار هکتار به کشت برنج، ۴۳ درصد نیاز کشور را فراهم می‌سازد. همچنین از دولت فدرال خواسته شد تا اجرای پروژه‌های زیربنایی کلیدی مانند فرودگاه باری کولیم در کداح و توسعه بندر کَ مامان در ترنگانو را برای تسریع رشد منطقه سرعت بخشد.

پیام دکتر مهاتیر محمد، مشاور SG4 و نخست‌وزیر سابق مالزی، این ائتلاف را به «غولی خفته» تشویق کرد. وی در پیام خود یادآور شد که وجود ذخایر غنی عناصر نادر خاکی (REE) فرصت بی‌نظیری است، اما ایالت‌ها نباید تنها به استخراج و فروش خام بسنده کنند، بلکه باید با ایجاد ارزش افزوده روی این معادن، درآمدهای خود را چند برابر سازند.

احمد سامسوری مختار (سر وزیر ترنگانو) و فضلی حسن (معاون سر وزیر کلانتان) بر ضرورت عدالت اقتصادی و حفظ تعادل تأکید کردند. به گفته آن‌ها، توسعه صنایع و استخراج معادن نباید زمین‌های حاصلخیز کشاورزی، منابع آبی و محیط‌زیست روستایی را به مخاطره بیندازد، بلکه هدف باید رشد متوازن برای تمام جوامع باشد.

در نهایت، سانوسی مد نور، سر وزیر کداح، با لحنی انتقادی نسبت به سیاست‌های دولت فدرال در قبال استخراج معادن موضع‌گیری کرد. وی دولت فدرال را به مانع‌تراشی تحت پوشش «امنیتی بودن» پروژه‌ها متهم کرد و خواستار اختیارات بیشتر ایالت‌ها برای بهره‌مندی از ثروت‌های طبیعی خود و خروج از چرخه‌های فشار اقتصادی شد.