نامیبیا و رقابت بر سر دروازه لجستیکی جنوب آفریقا
بررسی وضعیت کریدورها، توسعه شبکه ریلی و چالشهای موجود
دسترسی نامیبیا به سواحل شرقی اقیانوسی اطلس جنوبی، و قرار گرفتن در مسیرهای تجاری، این کشور را به دروازهای برای ارتباط کشورهای محصور در خشکی در جنوب افریقا با بازارهای بینالمللی تبدیل کرده است.
نامیبیا با وجود جمعیتی حدود سه میلیون نفر، به لطف سه مزیت راهبردی، جایگاهی بسیار فراتر از اندازه اقتصاد و جمعیت خود در صنعت لجستیک و تجارت منطقهای افریقا دارد. ساحلی طولانی در کناره شرق اقیانوس اطلس، دو بندر تجاری در شهرهای والویسبی و لودریتز بهعنوان نقاط انتقال کالا میان افریقا، اروپا، امریکا و حتی آسیا، و شبکهای از جادهها و خطوط ریلی که این بنادر را به کشورهای محصور در خشکی جنوب آفریقا متصل میکند. ویندهوک تلاش میکند این سه دارایی را به یک راهبرد ملی بهعنوان «دروازه اقیانوس اطلس» برای بازارهای داخلی قاره تبدیل کند.
رویدادهای هفتهها و ماههای اخیر نشان میدهد که مقامات نامیبیا کوشش میکنند از جنبه شعاری این راهبرد کاسته و آن را عملیاتی نمایند. کریدور ریلی باری میان بندر والویسبی و شهر کاریبیب در ژوئیه ۲۰۲۶ توسط «کالیدو لجستیک» و «ترنسنامیب»[1] آغاز به کار کرد؛ و دولت در بودجه 2026-2027 سهم خطوط ریلی را در برنامههای زیرساختی وزارت کار و حملونقل بیش از سهم جادهها قرار داده است (۹۵۲٫۱ میلیون در برابر ۷۷۱٫۴ میلیون دلار نامیبیا).
با این حال، سرنوشت این جاهطلبی را اختصاص بودجه و صدور بیانیه تعیین نمیکند؛ بلکه توان اجرایی تعیین میکند. راهآهن ملی نامیبیا (ترنسنامیب) با ناوگانی فرسوده کار میکند که حدود هشتاد درصد آن بیش از پنجاه سال عمر دارد، و برنامه نوسازی لوکوموتیوهای آن پس از لغو مناقصهای بزرگ در سال ۲۰۲۵ تاکنون به عقد قرارداد منجر نشده است. به بیان دیگر، نامیبیا زیرساخت را میسازد، اما از ابزارهای لازم برای حرکتدادن محمولهها به روی آن بهصورت کامل برخوردار نیست. این شکاف، مهمترین متغیر آینده مسیرهای ترانزیتی نامیبیا بهشمار میرود و همان نقطهای است که فرصتها و تهدیدها برای هر طرف خارجی از آن میگذرد.
راهبردی بودن موضوع ترانزیت برای نامیبیا
دسترسی نامیبیا به سواحل شرقی اقیانوسی اطلس جنوبی، و قرار گرفتن در مسیرهای تجاری، این کشور را به دروازهای برای ارتباط کشورهای محصور در خشکی در حوزه جنوب افریقا با بازارهای بینالمللی تبدیل کرده است. بوتسوانا، زامبیا، زیمبابوه و جمهوری دموکراتیک کنگو به دریا راه ندارند و به ناچار کالاهای صادراتی و وارداتی خود را از بنادر دیگر کشورها عبور میدهند. برای سالهای متمادی، این نقش عمدتاً بر عهده بنادر آفریقای جنوبی (مانند دوربان) و موزامبیک (مانند ماپوتو و بیرا) بوده است. در این میان نامیبیا میکوشد مسیر غربی را به گزینهای رقابتی تبدیل کند؛ مسیری که بهویژه برای محمولههای مقصد اروپا و قاره آمریکا مزیت جغرافیایی دارد. در همین رابطه زیمبابوه حتی از سال ۲۰۱۹ در بندر والویسبی بندر خشک اختصاصی تأسیس نموده است. این شبکه در عمل از چند کریدور تشکیل میشود.
کریدور ترانسکالاهاری، والویسبی را از مسیر بوتسوانا به استان گوتنگ، یعنی قلب صنعتی آفریقای جنوبی، میرساند. کریدور والویسبی–ندولا–لوبومباشی (ترانسکاپریوی) از شمالشرقی نامیبیا به «کمربند مس زامبیا و کنگو»[2] میپیوندد و کریدور ترانساورنجی، بندر لودریتز در جنوب غربی نامیبیا را به معادن منگنز استان کیپ شمالی در آفریقای جنوبی متصل میکند. «گروه کریدور خلیج والویس» (WBCG) مشارکتی دولتی ـ خصوصی است که از سال ۲۰۰۰ برای افزایش حجم بار بنادر والویسبی و لودریتز بازاریابی میکند و در شهرهای ژوهانسبورگ، لوساکا و لوبومباشی دفتر دارد. «ترنسنامیب» نیز شرکت دولتی راهآهن است که شبکه ریلی کشور را اداره میکند. بنا بر اعلام وزارت کار و حملونقل، کریدورهای نامیبیا هماکنون سالانه بیش از ۲٫۴ میلیون تن بار (بدون احتساب سوخت) جابهجا میکنند.
کنفرانس SARA. پانزدهمین کنفرانس و نمایشگاه سالانه «انجمن راهآهنهای آفریقای جنوبی» Southern African Railways Association (SARA) از تاریخ از ۲۰ تا ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶، در سندتون ژوهانسبورگ برگزار شد؛ گردهماییای که اپراتورهای ریلی، وزرای حملونقل کشورهای منطقه، سرمایهگذاران و تأمینکنندگان تجهیزات را کنار هم مینشاند و سال جاری با محور «جذب سرمایه و صنعتیسازی» برگزار شد. «گروه کریدور خلیج والویس» (WBCG) در این رویداد حضور یافت و بنا بر اعلام این گروه، هدف از حضور نامیبیا آن بود که از معدنکاران، تاجران کالا و واردکنندگان کود و گوگرد و صادرکنندگان فلزات، محمولههای جدید برای مسیرهای والویسبی و لودریتز جذب کند و با نهادهای مالی و سرمایهگذاران درباره تأمین مالی لوکوموتیو، واگن، ترمینال و مراکز لجستیک گفتوگو نماید.
اهمیت این حضور در جزئیات نشستها نیست، بلکه در پیام نهفته در آن است. ژوهانسبورگ، پایتخت اقتصادی آفریقای جنوبی است؛ کشوری که بنادر و شبکه ریلی آن رقیب اصلی نامیبیا به شمار میروند. با این حال، نامیبیا درست در خانه رقیب به دنبال جذب این محمولهها بود. این رویکرد نشان میدهد که ویندهوک خود را بازیگری فعال میداند که باید برای دستیابی به بازار حمل و نقل تلاش کند، نه آنکه صرفاً منتظر «پذیرش» آن باشد.
کریدور والویسبی–کاریبیب
در ژوئیه ۲۰۲۶، ترنسنامیب با همکاری شرکت اسپانیایی «کالیدو لجستیک» (Kaleido Logistics)، خدمات ریلی باری میان بندر والویسبی و کاریبیب را راهاندازی کرد. همزمان، یک مرکز لجستیکی نیز در کاریبیب (که از مراکز اصلی استخراج سنگ ساختمانی و مرمر نامیبیا به شمار میرود) افتتاح شد. حجم اولیه بار این مسیر تا ۲۵ هزار تن در ماه برآورد شده که معادل حذف حدود ۷۳۵ تردد کامیون در ماه از جادههای کشور است. دو نکته در این پروژه شایسته دقت است:
نخست، مقیاس پروژه: جابهجایی ۲۵ هزار تن بار در ماه به معنای حدود ۳۰۰ هزار تن در سال است که بر اساس محاسبات انجام شده در این گزارش، قریب به یکپنجم کل باری را تشکیل میدهد که ترنسنامیب هماکنون به صورت سالانه (حدود ۱٫۵ میلیون تن) جابهجا میکند. اگرچه این رقم حائز اهمیت است، اما هنوز تحولآفرین محسوب نمیشود؛ بهویژه آنکه در تعابیر رسمی نیز عبارت «تا ۲۵ هزار تن» ذکر شده که نشاندهنده سقف ظرفیت است، نه تضمین قطعی آن.
دوم، الگوی همکاری: ترنسنامیب جابهجایی این حجم از بار را با مشارکت یک شریک خصوصی خارجی پیش میبرد که وظیفه تجمیع بار، انبارداری و ترابری را بر عهده گرفته است. این موضوع نشان میدهد راهآهن دولتی بهتنهایی توانایی مدیریت و توسعه این حجم از فعالیت را ندارد و حضور بخش خصوصی و شرکای خارجی در زنجیره لجستیک، نه یک استثنا، بلکه الگوی اصلی و پیشبینیشده برای آینده است.
تخصیص بودجه و جهتگیری؛ خطوط ریلی در اولویت
در بودجه سال مالی ۲۰۲۶/۲۷، وزارت کار و حملونقل نامیبیا مبلغ ۹۵۲٫۱ میلیون دلار نامیبیا را به برنامه ارتقای شبکه ریلی تخصیص داده است؛ رقمی که بزرگترین سهم را در برنامههای زیرساخت حملونقل این وزارتخانه به خود اختصاص داده و فراتر از بودجه ۷۷۱٫۴ میلیون دلاری بخش جادهها است. مدیر اجرائی این وزارتخانه، آقای «موزس ماتاتیاس»، توسعه شبکه ریلی را «برنامه شاخص» دولت توصیف کرده است. بر اساس برنامههای اعلامشده، این تخصیص مالی در سال مالی 2028-2027 به حدود ۱٫۱۷ میلیارد دلار و در سال 2028-2029 به حدود ۱٫۰۸ میلیارد دلار نامیبیا خواهد رسید؛ و کل بودجه بخش حملونقل نیز در همین بازه زمانی از حدود ۲٫۱ میلیارد به حدود ۲٫۸ میلیارد دلار نامیبیا افزایش خواهد یافت.
اهداف فیزیکی نیز مشخص شده است: ارتقای ۱٬۰۰۰ کیلومتر از خطوط ریلی در چارچوب سال مالی 2026-2027 و ۱٬۳۶۰ کیلومتر تا سال مالی 2029-2028، نگهداری سالانه ۱٬۶۰۰ کیلومتر، اجرای حدود ۲۸ درصد از «طرح جامع راهآهن» و بازنگری در ۸۰ درصد از قوانین کلیدی این حوزه. در بخش جادهای نیز بهبود وضعیت ۲٬۳۰۰ کیلومتر جادههای شنی به آسفالت در همین سال مالی هدفگذاری شده است.
در پس این آمار و ارقام، یک تحول مفهومی و راهبردی نهفته است: دولت قصد دارد جابجائی محولههای سنگین را از جادهها به شبکه ریلی منتقل کند تا هزینههای حملونقل کاهش یافته، استهلاک جادهها کمتر شده و رقابتپذیری کریدورهای ترانزیتی افزایش یابد. بانک توسعه آفریقا (AfDB) نیز از این رویکرد حمایت میکند؛ این نهاد پیشتر تأمین مالی ۲۱۰ کیلومتر از خط ریلی «والویسبی – کرانتسبرگ» را بر عهده داشته و اخیراً نیز وام ۱۹۶ میلیون دلاری (آمریکا) برای احداث ۲۰۷ کیلومتر خط جدید در مسیر «کرانتسبرگ – اوتجیوارونگو» را به تصویب رسانده است.
اما باید میان اهداف اعلامشده و واقعیتهای میدان نیز فاصلهای قائل شد. وزارتخانه مذکور گزارش داده که در سال مالی 2026-2025، صرفأ ۲۱۰ کیلومتر از خطوط ریلی را ارتقا داده است؛ در حالی که هدف تعیینشده برای سال مالی بعد ۱٬۰۰۰ کیلومتر اعلام شده است. همچنین، اجرای پروژه بازسازی خط ریلی «اوتجیوارونگو – تسومب / اوتاوی – گروتفونتین» همچنان در مراحل اولیه و تدارکاتی بوده و پیشرفت فیزیکی آن، حدود ۱۱ درصد گزارش شده است. این ارقام لزوماً به معنای شکست نبوده، اما این هشدار را در بر دارند که هدفگذاری سال مالی 2029-2028 بسیار جاهطلبانه بوده و باید با احتیاط تحلیل شود.
عدم امکان تأمین بموقع لوکوموتیوها
جنانچه بخواهیم فقط یک نقطه ضعف برای کل راهبرد ترانزیت نامیبیا نام ببریم، آن نقطه خودِ شبکه و خطوط ریلی نیست، بلکه «ناوگان کششی» یعنی لوکوموتیوها است. از مجموع ۶۷ لوکوموتیو شرکت ترنسنامیب، تنها حدود ۲۰ تا ۲۶ دستگاه قابل اتکا هستند؛ در حالی که این شرکت اعلام کرده دستکم به ۳۴ لوکوموتیو فعال و سالم نیاز دارد. حدود ۸۰ درصد از این ناوگان بیش از پنجاه سال عمر دارد. حتی بر اساس گزارش کمیسیون ناظر بر پروژه در پارلمان، از ۱۷ لوکوموتیوی که در سال ۲۰۱۷ برای نوسازی خریداری شده بود، صرفاً یک دستگاه فعال بوده و مابقی به دلیل نقائص فنی، کمبود قطعات یدکی و انتقال ناکافی دانش فنی نیمه فعال میباشند. این ضعف ساختاری، ظرفیت واقعی کریدورهای ترانزیتی را به شدت محدود میکند؛ تا جایی که مدیرعامل این شرکت اعلام کرده است تنها برای حمل منگنز از استان کیپ شمالی به بندر لودریتز، هم اکنون به هشت دستگاه لوکوموتیو جدید نیاز است که در اختیار ندارند.
پاسخ ظاهری دولت به این نیاز، امضای وام مشترک ۲٫۶ میلیارد دلاری میان بانک توسعه نامیبیا (با ۵۰۰ میلیون) و بانک توسعه آفریقای جنوبی (با ۲٫۱ میلیارد دلار) در ژوئن ۲۰۲۴ بوده است. با این حال، سیر تحولات این برنامه نمونهای بارز از شکاف میان «اعلام توافق» تا «اجرای واقعی» است. مناقصه خرید ۲۳ دستگاه لوکوموتیو جدید (به ارزش تقریبی ۱٫۷ میلیارد دلار نامیبیا) از شرکت «ویبتک / جنرال الکتریک» در مه ۲۰۲۵ به دستور وزیر کار و حملونقل، آقای ویکو نکوندی، لغو شد؛ دلیل این تصمیم، تکمنبعی بودن معامله و نگرانی از ریسکهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی انحصاری به یک سازنده اعلام گردید.
برنامه جایگزین شامل خرید ۱۵ لوکوموتیو نو و بازسازی ۱۷ دستگاه موجود است؛ اما وزارتخانه در بیانیه ماه مه ۲۰۲۶ خود تصریح کرد که هنوز هیچ فرایند تدارکاتی رسمی در هیئت تدارکات مرکزی نامیبیا آغاز نشده و با توجه به اینکه زمان ساخت لوکوموتیوهای نو حدود ۲۴ ماه و بازسازی دستگاههای موجود حدود ۹ ماه برآورد میشود، نتیجه کاملاً روشن است: در خوشبینانهترین حالت، ناوگان جدیدی که بتواند کریدورهای ریلی را با ظرفیت واقعی به حرکت درآورد، پیش از سال ۲۰۲۸ در دسترس نخواهد بود.
رقابت منطقهای و پروژههای بزرگتر آینده
نامیبیا رقبای ترانزیتی قابل توجهی نیز دارد. بنادر دوربان در آفریقای جنوبی، ماپوتو و بیرا در موزامبیک، و همچنین «کریدور ریلی لوبیتو» در آنگولا — که مستقیماً انتقال مس و کبالت زامبیا و جمهوری دموکراتیک کنگو به اقیانوس اطلس را هدف قرار داده است — همگی رقبای جدی این کشور برای جذب محمولههای منطقهای به شمار میروند؛ به طوری که نمایندگان کریدور لوبیتو نیز از سخنرانان کنفرانس SARA بودند. تحلیلگران موسسه کارگزاری و مشاوره سرمایهگذاری «سیمونیس استورم» (Simonis Storm) بر این باورند که چنانچه نامیبیا اصلاح ساختاری شبکه ریلی و جذب سرمایههای بخش خصوصی را از طریق اعطای امتیاز (Concession) یا مشارکت عمومی–خصوصی (PPP) با جدیت پیگیری کند، توان بالقوه برای رقابت با بنادر دوربان و ماپوتو را خواهد داشت؛ هرچند این ارزیابی، تحلیل بازار مالی بوده و هنوز به یک سیاست رسمی و مصوبه دولتی تبدیل نشده است. در عین حال افق بلندمدتتر کشور شامل دو طرح بزرگ زیرساختی است:
نخست، راهآهن ترانسکالاهاری: این پروژه به طول حدود ۱٬۶۱۷ کیلومتر، شبکه ریلی نامیبیا را به بوتسوانا متصل میسازد. برآورد هزینههای اجرای این طرح بسته به نوع ریل بهکاررفته، بین ۱۱٫۲ تا ۱۱٫۹ میلیارد دلار آمریکا متغیر است. بر اساس اسناد ارائهشده در چارچوب «برنامه توسعه زیرساخت در آفریقا» (PIDA)، نهاییسازی ساختار تأمین مالی و عقد قراردادهای مالی این پروژه در قالب مشارکت عمومی–خصوصی (PPP) برای نیمه دوم سال ۲۰۲۸ هدفگذاری شده است. این طرح همچنان در مراحل پیش از سرمایهگذاری قرار داشته و تحقق نهایی آن به طیشدن فرآیندهای متعدد پیچیده سیاسی و مالی بستگی دارد.
دوم، توسعه خط ریلی گروتفونتین – رندو – کاتیما مولیلو: این مسیر به طول تقریبی ۷۶۷ کیلومتر، قرار است شبکه ریلی نامیبیا را مستقیماً به راهآهن زامبیا و کمربند مس (Central African Copperbelt) متصل کند. بر اساس گزارشهای موجود، مطالعات امکانسنجی این پروژه به تأیید رسیده، اما هنوز تأمین مالی قطعی برای اجرای آن صورت نگرفته است. در همین حال، بانک توسعه آفریقا (AfDB) نیز در حال انجام مذاکرات با دولت نامیبیا برای تأمین مالی و ارتقای خط ریلی «والویسبی – کرانتسبرگ – تسومب» میباشد.
نامیبیا در حال حرکت از موقعیت یک «کشور عبوری» بهسوی نقش یک «مرکز ترانزیتی و لجستیکی منطقهای» است؛ شواهد این رویکرد را میتوان در سطح سیاستگذاری، تخصیص بودجه و مشارکتهای عملیاتی مشاهده کرد: حضور در گردهماییهای منطقهای، اولویتدهی بودجهای به بخش ریلی، و کلید زدن نخستین سرویسهای مشترک با بخش خصوصی. این روند بر پایه درک درست دولت نامیبیا از مزیت جغرافیایی کشور و تقاضای روزافزون کشورهای محصور در خشکی برای دسترسی به مسیرهای ترانزیتی جایگزین شکل گرفته است. با این حال، تحقق موفقیت نهایی این موضوع به سه عامل کلیدی بستگی دارد که هیچیک هنوز به طور کامل تضمین نشدهاند:
۱. تکمیل بهموقع پروژههای ریلی (که عملکرد اخیر، یعنی ارتقای ۲۱۰ کیلومتر در برابر اهداف بسیار بزرگتر، لزوم احتیاط در ارزیابیها را گوشزد میکند)؛ ۲. نوسازی ناوگان کششی ترنسنامیب (که هنوز فرایند آن به مرحله عقد قرارداد نرسیده است)؛ ۳. جذب حجم پایدار و کافی از بار جهت توجیهپذیری اقتصادی زیرساختها.
این گزارش نشان میدهد که نامیبیا در میانمدت توانایی جذب سهم قابلتوجهی از بارهای منطقه جنوب آفریقا را دارد؛ اما چنانچه چالش لوکوموتیو ظرف دو سال آینده برطرف نشود، پروژههای کلانتر نظیر «ترانسکالاهاری» و «اتصال ریلی به زامبیا» در حد طرحهای روی کاغذ باقی خواهند ماند.
چشمانداز پیش رو
در افق کوتاهمدت (تا پایان ۲۰۲۷)، سه شاخص 1- آغاز رسمی فرایند خرید لوکوموتیو در هیئت تدارکات مرکزی 2- میزان تحقق برنامه خدماتی والویسبی–کاریبیب نسبت به سقف ۲۵ هزار تن در ماه و 3-پیشرفت پروژههای خطوط کرانتسبرگ–اوتجیوارونگو و اوتجیوارونگو–تسومب–گروتفونتین باید مورد رصد دقیق قرار گیرد. در میانمدت و تا ۲۰۲۹ نیز، تحقق هدف ۱٬۳۶۰ کیلومتر ارتقای ریلی و نتیجه مذاکرات تأمین مالی ترانسکالاهاری و اتصال ریلی به زامبیا، شرایط آینده را تعیین خواهد کرد.
Reference:
https://www.namport.com.na/
https://www.namport.com.na/news/561/Namibia-Logistics-Hub-Project-A-catalyst-for-economic-growth/
https://www.wbcg.com.na/about/
https://www.wbcg.com.na/achievements/
https://www.transnamib.com.na/about-us/
https://www.transnamib.com.na/wp-content/uploads/2026/07/Kaleido-Logistics-and-TransNamib-launch-rail-service.pdf
https://thebrief.com.na/2026/08/walvis-bay-karibib-rail-corridor-targets-25000-tonnes-of-freight-monthly/
https://breakbulk.com/articles/kaleido-transnamib-namibia-rail-corridor
https://www.namibian.com.na/govt-targets-1-000km-rail-upgrade/
https://news.metal.com/newscontent/104078896-smm-news-namibia-commits-n9521-million-to-rail-upgrades-in-202627-prioritizing-rail-over-roads
https://mit.gov.na/logistics-and-infrastructure-sector
https://www.sararailconference.com/conference/
https://www.engineeringnews.co.za/article/africas-rail-future-takes-centre-stage-at-sara-rail-2026-2026-10-07
https://www.un.org/ohrlls/sites/www.un.org.ohrlls/files/report_trade_and_transport_cost_analysis_in_zimbabwe.pdf
https://www.namport.com.na/news/373/zimbabwe-ed-to-open-dry-port-facility/
https://www.nhszimdryport.com/about-us-2/
https://www.namibiaembassy.be/pdf/Walvis_Bay_Corridors.pdf
https://www.namport.com.na/news/479/Manganese-shipment-revives-Ariamsvlei-L-deritz-railway/
https://www.namport.com.na/news/478/Manganese-to-increase-L-deritz-port-throughput-by-60-per-cent/
https://www.namibian.com.na/n2-5-billion-tender-scrapped-over-one-tracklocomotive-deal/
https://www.namibian.com.na/transnamib-seeks-new-locomotives-after-n2-5-billion-tender-cancelled-over-geopolitics/
https://observer24.com.na/transnamib-locomotive-procurement-awaits-lender-approval/
https://observer24.com.na/transnamib-set-to-relaunch-n1-7bn-tender/
https://www.railwaysafrica.com/news/transnamib-seeks-digital-rail-systems-to-improve-train-tracking
https://thebrief.com.na/2026/10/transnamib-turns-to-leased-locomotives-amid-fleet-renewal-delays/
https://www.transnamib.com.na/wp-content/uploads/2026/07/Annual-Report-2022-23.pdf
https://www.afdb.org/en/news-and-events/press-releases/namibia-african-development-bank-approves-196-million-loan-modernize-railway-infrastructure-65439
https://www.afdb.org/en/documents/spn-namibia-works-package-2-earthworks-sections-2-and-4-lot-2-and-lot-4-transport-infrastructure-improvement-project-phase-ii-section-1-upgrading-of-railway-line-between-kranzberg-and-otjiwarongo
https://www.afdb.org/en/projects-and-operations/p-na-dz0-002
https://lfs.au-pida.org/uploads/files/Fiches/02/Transport/03-3-LFS-Project-Fiche_Trans-Kalahari.pdf
https://www.britannica.com/place/Copperbelt-region-Africa
https://www.usgs.gov/data/a-database-artisanal-small-scale-and-large-scale-mining-copperbelt-region-democratic-republic
https://www.railwaysafrica.com/news/afdb-backs-upgrade-of-walvis-bay-ndola-lubumbashi-rail-corridor-to-boost-namibias-logistics-hub-ambitions
https://allafrica.com/stories/202608110553.html
https://www.gov.za/about-sa/south-africas-provinces
https://www.namport.com.na/news/559/wbcg-grows-regional-economies/
https://www.namibian.com.na/prioritising-roads-over-rail-could-derail-namibias-transport-hub-ambitions-shiimi/
[1] ترنسنامیب (TransNamib) شرکت دولتی و اپراتور اصلی شبکه ریلی نامیبیا است که در زمینه حمل مسافر، بار فله، کانتینری و انبارداری فعالیت میکند (زیرساختهای ریلی در مالکیت دولت نامیبیا قرار دارند). کالیدو لجستیک (Kaleido Logistics) نیز یک شرکت خصوصی خدمات باری است که در ژوئیه ۲۰۲۶ با همکاری ترنسنامیب، کریدور ریلی باری «والویسبی – کاریبیب» را راهاندازی کرد.
[2] کمربند مس زامبیا و کنگو (Central African Copperbelt): منطقهای معدنی و صنعتی در مرز شمال زامبیا و جنوب جمهوری دموکراتیک کنگو که یکی از بزرگترین و غنیترین ذخایر مس و کبالت جهان را در خود جای داده است. این کمربند شامل استان کاپربلت زامبیا با شهرهایی چون ندولا، کیتوه و چینگولا، و استانهایهائوتکاتانگا و لوالابا در کنگو با مراکزی چون لوبومباشی و کولویزی است. مس و کبالت تولیدشده در این منطقه، بهویژه برای صنایع باتری، خودروهای برقی و فناوریهای انرژیهای تجدیدپذیر اهمیت راهبردی دارند؛ ازاینرو اتصال کارآمد آن به بنادر دریایی، از جمله والویسبی در نامیبیا، برای صادرات این کالاها اهمیت زیادی دارد.