سه گانه بحران هنگ کنگ: سالمندی جمعیت، کاهش تولد، فشار بازار کار

بر اساس داده‌ها و تحلیل های ارائه شده در گزارش، هنگ کنگ با سه بحران همزمان رو به رو است: جمعیت سالمند، کاهش شدید نرخ تولد، فشار بر بازار کار. این سه عامل در کنار محدودیت های مالی دولت، آینده اقتصادی و اجتماعی شهر را تحت تاثیر قرار داده اند.

ساوث چاینا مورنینگ پست در آستانه انتشار اولین برنامه پنج ساله هنگ کنگ و سخنرانی سیاستی رئیس اجرایی آن نوشت:

بر اساس داده‌ها و تحلیل های ارائه شده در گزارش، هنگ کنگ با سه بحران همزمان رو به رو است: جمعیت سالمند، کاهش شدید نرخ تولد، فشار بر بازار کار. این سه عامل در کنار محدودیت های مالی دولت، آینده اقتصادی و اجتماعی شهر را تحت تاثیر قرار داده اند.

در حال حاضر نیروی کار 3.79 میلیون نفر (می تا جولای 2026)، کاهش نسبت به 3.81 میلیون نفر در سال 2025 رسیده است. همچنین نرخ تولد تنها 29700 تولد در میانه 2025 تا میانه 2026 بوده است . این برای اولین بار از سال 1962 است که آمار تولد به زیر 30 هزار نفر رفته است. و نرخ بیکاری کلی 3.8 درصد ماه می تا جولای بوده است. بیکاری جوانان 14.6 درصد برای گروه سنی 15 تا 19 سال و 8.4 درصد برای گروه سنی 20 تا 29 سال است. مشارکت زنان در نیروی کار 47.3 درصد بدون احتساب کارگران خانگی خارجی است. مشارکت سالمندان در نیروی کار 22.7 برای افراد بالای 60 سال و تنها 13.5 درصد برای افراد بالای 65 سال بوده است. مهاجرت و جذب استعداد بیش از 462000 نفر درخواست جذب از 2023 داشته که 73 درصد آن از سرزمین اصلی چین بوده است. و نهایتا واردات نیروی کار بیش از 122 هزار درخواست از 2023 تاکنون برای مشاغل کم مهارت جذب شده اند.

چالش های اساسی همچنان باقی است. مشوق های مالی مانند پاداش 20 هزار دلاری برای نوزادان نتوانسته روند نزولی را متوقف کنند. جمعیت سالمند باعث فشار بر نیروی کار فعال و منابع مالی دولت است. فشار فناوری موجب جایگزینی مشاغل ابتدایی با هوش مصنوعی و افزایش بیکاری جوانان شده و نیروی کار وارداتی نیز نگرانی‌هایی در خصوص جایگزینی کارگران محلی کم درآمد و کاهش دستمزدها شده است.

بر این اساس بنظر می رسد ایجاد صنایع نوین، ارتقاء مهارت ها، بازگشت سالمندان به بازار کار، افزایش مشارکت زنان و مدیریت مهارجت و نهایتا حمایت از خانواده‌ها  بعنوان راهکارهای جایگزین می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.

هنگ کنگ برای مقابله با بحران سه گانه خود نیازمند یک سیاست جامع جمعیتی و اقتصادی است که صرفا بر کمک های مالی تکیه نکند. بلکه با ایجاد فرصت های شغلی جدید، ارتقاء مهارت ها و افزایش مشارکت گروه‌های مغفول ، آینده ای پایدار تر برای شهر رقم بزند.