فراخوان ماهاراشترا برای احداث نیروگاه خورشیدی شناور همراه با سامانه ذخیره‌سازی انرژی در مخزن اکروخ

شرکت توسعه دره کریشنا در ایالت ماهاراشترا MKVDC)  (انتشار فراخوان «ابراز علاقه‌مندی» (EOI)، روند انتخاب سرمایه‌گذار و مجری برای احداث یک نیروگاه خورشیدی شناور به‌همراه سامانه ذخیره‌سازی انرژی در مخزن «اکروک» را آغاز کرد؛ پروژه‌ای که در چارچوب سیاست‌های توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر این ایالت تعریف شده است.

بر اساس این فراخوان، پروژه شامل احداث نیروگاه فتوولتائیک شناور با ظرفیت 81 مگاوات پیک جریان مستقیم (MWp) و 58 مگاوات جریان متناوب (MWac) در کنار یک سامانه ذخیره‌سازی انرژی باتری (BESS) با ظرفیت 29 مگاوات و 59 مگاوات‌ساعت خواهد بود. اجرای طرح در قالب مدل «اجاره، توسعه، بهره‌برداری و انتقال» (LDOT) پیش‌بینی شده و مسئولیت کامل طراحی، تأمین مالی، نصب، راه‌اندازی، بهره‌برداری و نگهداری بر عهده توسعه‌دهنده منتخب قرار خواهد گرفت.

هدف‌گذاری شده است این پروژه تا سال مالی 2028-2029 به بهره‌برداری تجاری برسد و مهلت ارسال پیشنهادها نیز تا 5 اوت 2026 تعیین شده است. سامانه ذخیره‌سازی انرژی باید مطابق با الزامات سیاست انرژی‌های تجدیدپذیر و ذخیره‌سازی ماهاراشترا طراحی شود؛ به‌گونه‌ای که ظرفیت ذخیره‌سازی حداقل معادل 50 درصد ظرفیت برق تجدیدپذیر قراردادشده باشد و حداقل امکان تخلیه انرژی به مدت دو ساعت را فراهم کند. همچنین ساختار سامانه باید به‌صورت ماژولار طراحی شود تا در صورت تغییر زمان‌بندی پروژه، امکان افزایش مدت تخلیه تا چهار ساعت وجود داشته باشد.

ارزیابی‌های اولیه، مخزن اکروخ را برای استقرار نیروگاه خورشیدی شناور در مقیاس بزرگ مناسب تشخیص داده و قرار است بررسی‌های تکمیلی در مرحله تهیه گزارش تفصیلی پروژه انجام شود. بر اساس برآوردهای اولیه، ظرفیت نهایی نیروگاه خورشیدی شناور می‌تواند تا حدود 59 مگاوات همراه با سامانه ذخیره‌سازی پیش‌بینی‌شده برسد.

این پروژه با دوره بهره‌برداری حدود 25 سال از زمان آغاز فعالیت تجاری، در قالب مشارکت عمومی-خصوصی (PPP) طراحی شده و هدف آن جذب سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و بهره‌گیری از توان فنی پیشرفته است. مقامات مربوطه تأکید کرده‌اند که این رویکرد ضمن تضمین پایداری زیست‌محیطی و قابلیت اطمینان عملیاتی بلندمدت، امکان تأمین مالی و انتقال دانش فنی از سوی بخش خصوصی را فراهم می‌کند.

بر اساس اسناد مناقصه، بهره‌بردار منتخب موظف به رعایت کامل الزامات فنی و سیاستی و نیز مدیریت عملیات و نگهداری در طول دوره قرارداد خواهد بود. شرکت‌های واجد شرایط می‌توانند در مهلت تعیین‌شده نسبت به ارائه درخواست خود برای حضور در مراحل بعدی مناقصه اقدام کنند.

https://www.constructionworld.in/energy-infrastructure/power-and-renewable-energy/maharashtra-invites-eois-for-29-mw59-mwh-floating-solar-with-bess/94221

رکوردشکنی صادرات گوشی هوشمند هند در سه‌ماهه نخست سال مالی؛ عبور از مرز 10 میلیارد دلار

صادرات گوشی‌های هوشمند هند در سه‌ماهه نخست سال مالی 2026-2027 به بالاترین سطح خود رسید و با نزدیک شدن به 10 میلیارد دلار، رکوردی تازه در این حوزه به ثبت رساند؛ رشدی که عمدتاً تحت تأثیر افزایش صادرات آیفون‌های تولید داخل بوده است.بر اساس تازه‌ترین داده‌ها، ارزش صادرات گوشی هوشمند هند در بازه آوریل تا ژوئن با رشد 23.4 درصدی به 9.84 میلیارد دلار رسید، در حالی که این رقم در مدت مشابه سال مالی گذشته 7.97 میلیارد دلار بود. در این میان، ایالات متحده همچنان بزرگ‌ترین مقصد صادراتی این محصولات باقی مانده و تقاضای بالایی برای گوشی‌های تولیدشده در هند نشان داده است.

عملکرد این بخش نقش تعیین‌کننده‌ای در افزایش صادرات الکترونیک کشور ایفا کرده است؛ به‌گونه‌ای که گوشی‌های هوشمند حدود 64.8 درصد از کل صادرات کالاهای الکترونیکی به ارزش 15.2 میلیارد دلار در این دوره را به خود اختصاص داده‌اند.

روند رو‌به‌رشد صادرات گوشی‌های هوشمند در سال‌های اخیر نیز تداوم داشته است. گزارش‌ها نشان می‌دهد ارسال گوشی‌های «ساخت هند» در سال 2025 با رشد 8 درصدی همراه بوده که بخش عمده آن ناشی از جهش 28 درصدی صادرات بوده است. در همین سال، صادرات حدود یک‌سوم از کل تولید گوشی‌های هوشمند کشور را تشکیل داده است.

شرکای تولیدی شرکت اپل همچنان موتور اصلی این رشد به‌شمار می‌روند. شرکت فاکسکان (Hon Hai) در سال 2025 رشد 48 درصدی صادرات را به ثبت رسانده و سامسونگ نیز با افزایش 4 درصدی، سهم خود را در صادرات تقویت کرده است. پیش‌تر نیز صادرات آیفون از هند در سال مالی 2025-2026 به رقم بی‌سابقه 2 لک کرور روپیه رسیده و اپل را به بزرگ‌ترین صادرکننده برندمحور کشور در میان تمامی‌گروه‌های کالایی تبدیل کرده بود.

در مجموع، صادرات گوشی‌های هوشمند هند در این سال مالی به حدود 2.6 تریلیون روپیه (معادل 29.4 میلیارد دلار) رسید که بیش از 75 درصد آن، معادل حدود 22 میلیارد دلار، به آیفون اختصاص داشته است.

گسترش سریع این صنعت تا حد زیادی مرهون اجرای سیاست‌های حمایتی دولت از جمله طرح مشوق‌های تولید (PLI)، اصلاحات در مناطق ویژه اقتصادی (SEZ)، افزایش حمایت‌های بودجه‌ای از تولید الکترونیک و تسهیل سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی (FDI) است؛ اقداماتی که در راستای تقویت جایگاه هند به‌عنوان یکی از قطب‌های جهانی تولید دنبال می‌شود.

https://ianslive.in/india-posts-record-smartphone-exports-of-nearly-10-billion-in-q1--20260729095703

نخستین دوره نمایشگاه «ایندوس‌فود احمدآباد 2026» با هدف تقویت جایگاه غرب هند در تجارت جهانی غذا آغاز به کار کرد

نخستین دوره نمایشگاه «ایندوس‌فود احمدآباد 2026» به همت شورای توسعه تجارت هند (TPCI) در شهر گاندی‌نگر ایالت گجرات افتتاح شد؛ رویدادی که با گردهم‌آوردن بازیگران اصلی زنجیره صنایع غذایی، بستر اتصال تولیدکنندگان منطقه‌ای به بازارهای بین‌المللی را فراهم می‌کند.

این نمایشگاه از 24 تا 26 ژوئیه 2026 در مرکز نمایشگاهی هلی‌پد برگزار می‌شود و بیش از 300 شرکت در آن حضور دارند. پیش‌بینی می‌شود بیش از 15 هزار فعال تجاری و نمایندگان بیش از 40 زنجیره خرده‌فروشی از این رویداد بازدید کنند. «ایندوس‌فود احمدآباد» به‌عنوان یک رویداد تأمین‌یابی تجاری (B2B)، محصولات و خدمات حوزه غذا را در 15 دسته اصلی عرضه کرده و همزمان میزبان نشست‌های تخصصی و برنامه‌های انتقال دانش است.

هدف اصلی از برگزاری این نمایشگاه، کاهش فاصله میان صادرکنندگان خرد و تولیدکنندگان منطقه‌ای با بازارهای جهانی عنوان شده است. برگزارکنندگان تأکید دارند که با انتقال این پلتفرم به سطح منطقه‌ای، امکان دسترسی مستقیم بنگاه‌های محلی به خریداران خارجی و فرصت‌های تجارت بین‌المللی، بدون تحمیل هزینه‌های لجستیکی سنگین، فراهم می‌شود.

گجرات با ثبت صادراتی بالغ بر 116.3 میلیارد دلار، از ایالت‌های پیشرو هند در تجارت خارجی به‌شمار می‌رود. در حاشیه این رویداد، تفاهم‌نامه‌ای میان شورای توسعه تجارت هند و اتاق بازرگانی و صنعت جنوب گجرات برای گسترش همکاری‌های تجاری و سرمایه‌گذاری به امضا رسید. همچنین نهادهایی از جمله سازمان توسعه تجارت جامو و کشمیر، با عرضه محصولات ممتاز کشاورزی و غذایی این منطقه، در تلاش برای توسعه دسترسی به بازارهای جهانی حضور یافته‌اند.

در کنار نمایشگاه، دو کنفرانس تخصصی نیز برگزار می‌شود که به بررسی روندهای نوین در تولید مواد غذایی، به‌ویژه در حوزه لبنیات و تنقلات، و نیز فناوری‌های نوین در بسته‌بندی و فرآوری می‌پردازند. از بخش‌های شاخص این رویداد، رونمایی از «پاویون فناوری‌های فرآوری و بسته‌بندی مواد غذایی» است که در آن آخرین دستاوردها در حوزه ماشین‌آلات، اتوماسیون صنعتی، زنجیره سرد، ردیابی محصول، نوآوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی و سیستم‌های کنترل کیفیت ارائه می‌شود.

نمایشگاه طیف گسترده‌ای از محصولات شامل لبنیات، ادویه‌جات، حبوبات و غلات، مواد غذایی مصرفی، محصولات ارگانیک و سلامت‌محور، چای و قهوه، شیرینی و شکلات، میوه و سبزیجات تازه، فرآورده‌های گوشتی و دریایی، خشکبار و سایر محصولات فرآوری‌شده را دربر می‌گیرد.

این رویداد به‌عنوان درگاهی راهبردی، خریداران بین‌المللی، واردکنندگان، توزیع‌کنندگان و زنجیره‌های خرده‌فروشی را به اکوسیستم رو‌به‌رشد صنایع غذایی هند، به‌ویژه در گجرات و غرب این کشور، متصل می‌کند. همچنین فرصت‌هایی نظیر نشست‌های تجاری، نمایش زنده محصولات، تعامل مستقیم با خریداران و شبکه‌سازی حرفه‌ای برای مشارکت‌کنندگان فراهم شده است.

«ایندوس‌فود احمدآباد 2026» بخشی از مجموعه رویدادهای «ایندوس‌فود» است که طی سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین پلتفرم‌های نمایشگاهی صنایع غذایی در آسیا تبدیل شده و با گسترش حضور بین‌المللی، به دنبال توسعه نقش هند در زنجیره تأمین جهانی غذا است.

https://www.pib.gov.in/PressReleasePage.aspx?PRID=2289359®=48&lang=2

کریدورهای انرژی تجدیدپذیر در گجرات و راجستان محرک اصلی درآمدهای آتی انتقال برق آدانی

شرکت «آدانی انرژی سولوشنز» اعلام کرد بخش عمده درآمدهای آتی این شرکت از محل پروژه‌های در حال ساخت انتقال برق، به کریدورهای انرژی تجدیدپذیر در ایالت‌های گجرات و راجستان اختصاص خواهد یافت؛ به‌گونه‌ای که حدود 63 درصد از ظرفیت صورتحساب‌گیری آینده از این مسیرها تأمین می‌شود.

بر اساس این گزارش، خطوط انتقالی که پارک انرژی تجدیدپذیر «خاوْدا» در گجرات را به جنوب این ایالت متصل می‌کند و همچنین اتصال منطقه «بهدلا» در راجستان به ایالت اوتار پرادش، از مهم‌ترین پروژه‌های کلیدی این شرکت به‌شمار می‌روند. پیش‌بینی می‌شود این پروژه‌ها تا سال مالی 2028-2029 به بهره‌برداری برسند.

آدانی انرژی سولوشنز در حال اجرای 13 پروژه انتقال برق است که در مجموع 7 هزار و 926 کیلومتر مدار و ظرفیت تبدیل 73 هزار و 775 مگاولت‌آمپر را پوشش می‌دهد. مجموع ظرفیت بالقوه صورتحساب‌گیری سالانه این پروژه‌ها 9 هزار و 510 کرور روپیه برآورد شده است.در این میان، دو پروژه مهم مبتنی بر فناوری جریان مستقیم فشارقوی (HVDC) شامل پروژه «بهدلا–فتح‌پور» و «خاوْدا جنوبی–اولپاد» سهم قابل‌توجهی در درآمدهای آتی دارند و مجموعاً 5 هزار و 949 کرور روپیه از ظرفیت صورتحساب‌گیری آینده را به خود اختصاص می‌دهند.

مدیرعامل این شرکت با اشاره به برنامه زمان‌بندی بهره‌برداری اعلام کرد که هر دو پروژه HVDC تا حدود سال مالی 2028-2029 وارد مدار خواهند شد و پروژه «خاوْدا جنوبی–اولپاد» نیز احتمالاً تا دسامبر 2029 تکمیل می‌شود.گسترش این زیرساخت‌ها در راستای تقویت شبکه انتقال برق و تسهیل انتقال انرژی تجدیدپذیر از مراکز تولید به بازارهای مصرف، نقش مهمی در توسعه انرژی پاک در هند ایفا خواهد کرد.

https://www.thehindubusinessline.com/companies/renewable-corridors-in-gujarat-rajasthan-to-drive-63-of-adani-energy-solutions-future-transmission-billing/article71256741.ece

صنعت نساجی گجرات زیر فشار کمبود پنبه و افزایش هزینه‌های تولید

صنعت نساجی ایالت گجرات، به‌عنوان یکی از ارکان اصلی زنجیره تأمین پنبه و نخ در هند، با تشدید فشارهای مالی ناشی از کاهش عرضه پنبه، افزایش هزینه‌های تولید، چالش‌های انرژی و محدودیت‌های تجاری بین‌المللی مواجه شده است؛ شرایطی که حاشیه سود تولیدکنندگان را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده است.

گجرات که نزدیک به یک‌چهارم ظرفیت ریسندگی و حدود یک‌سوم تولید پنبه خام هند را در اختیار دارد، در پی کاهش سطح زیرکشت پنبه با افت عرضه مواد اولیه روبه‌رو شده است. سطح زیرکشت این محصول از 26.79 لاک هکتار در فصل گذشته به 23.62 لاک هکتار کاهش یافته؛ روندی که به‌دلیل تغییر الگوی کشت کشاورزان به سمت محصولاتی مانند بادام‌زمینی و دانه‌های روغنی، تحت تأثیر نوسانات بارندگی، افت قیمت‌های مزرعه‌ای و افزایش هزینه‌های کشت رخ داده است.

در نتیجه این تغییرات، تولید پنبه نیز کاهش یافته و به گفته انجمن پنبه هند، میزان پنبه فشرده‌شده در گجرات به 76 لاک عدل رسیده است؛ رقمی‌که این ایالت را پس از ماهاراشترا با 85 لاک عدل در جایگاه دوم قرار داده است. افت عملکرد تولید در سطح ملی نیز به محدودتر شدن دسترسی صنایع داخلی به پنبه خام دامن زده است.همزمان با کاهش عرضه، هزینه مواد اولیه برای تولیدکنندگان افزایش چشمگیری داشته است. قیمت پنبه خام حدود 13 درصد رشد کرده و از 54 هزار روپیه به بیش از 61 هزار روپیه در هر «کندی» رسیده است. قیمت نخ پنبه‌ای نیز نزدیک به 12 درصد افزایش یافته و از حدود 1,260 روپیه به حدود 1,415 روپیه در هر بسته رسیده است.

با این حال، قیمت پارچه نهایی تنها حدود یک درصد افزایش داشته و همین موضوع مانع از انتقال کامل هزینه‌های بالاتر به خریداران شده است؛ مسئله‌ای که به کاهش محسوس حاشیه سود تولیدکنندگان انجامیده است.این وضعیت به‌ویژه در شهر سورات، بزرگ‌ترین قطب تولید پارچه‌های مصنوعی، ترکیبی و بافته‌شده در هند، نمود بیشتری داشته است. برآوردها نشان می‌دهد واحدهای بافندگی و فرآوری در این منطقه مجموعاً بین 2,500 تا 3,000 کرور روپیه زیان متحمل شده‌اند. در واکنش به این شرایط، بسیاری از تولیدکنندگان ناگزیر به کاهش حدود 50 درصدی شیفت‌های کاری یا اجرای تعطیلی‌های هفتگی دو روزه برای مدیریت موجودی و کنترل هزینه‌ها شده‌اند.

https://apparelresources.com/business-news/manufacturing/gujarat-textile-industry-hit-cotton-crunch-rising-input-costs/

اختصاص 134.80 کرور روپیه به گجرات در چارچوب «مأموریت ارتقای بهره‌وری پنبه»

وزیر کشاورزی ایالت گجرات از آغاز اجرای «مأموریت ارتقای بهره‌وری پنبه» از سوی دولت هند برای دوره زمانی 2026–2031 خبر داد؛ طرحی ملی که با هدف افزایش تولید پنبه، کاهش وابستگی به واردات و توانمندسازی اقتصادی کشاورزان طراحی شده است.

به گزارش منابع رسمی، در چارچوب این برنامه که با عنوان «انقلاب پنبه» نیز شناخته می‌شود، ایالت گجرات به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده پنبه در هند، در سال جاری مالی اعتباری معادل 134.80 کرور روپیه ( معادل 14 میلیون دلار) دریافت کرده است. این طرح بیش از 100 هزار هکتار از اراضی زیر کشت پنبه در 21 منطقه این ایالت را پوشش می‌دهد و تخصیص منابع با هدایت دولت ایالتی انجام شده است.

بر اساس این برنامه، حمایت‌های مالی به کشاورزان متناسب با روش‌های کشت آنان پرداخت خواهد شد. در بخش «نمایشی»، کشاورزانی که از الگوی کشت متراکم با فاصله 30×90 سانتی‌متر استفاده کنند، به ازای هر هکتار 14 هزار روپیه دریافت می‌کنند. همچنین، کشاورزانی که رویکرد «مدیریت یکپارچه محصول» (ICM) را با الگوی کاشت 60×90 سانتی‌متر به‌کار گیرند، مشمول دریافت 7500 روپیه در هر هکتار خواهند بود.

میزان حمایت سالانه برای هر کشاورز حداکثر تا 2 هکتار محدود شده و بهره‌مندی از این مزایا منوط به استفاده از بذرهای مورد تأیید یا گواهی‌شده، از جمله بذرهای پنبه Bt، و ثبت‌نام در سامانه مربوطه است. همچنین، به‌منظور ترویج شیوه‌های نوین کشت و افزایش بهره‌وری، برنامه‌های آموزشی تخصصی در طول سال برای کشاورزان برگزار خواهد شد.

متقاضیان می‌توانند از 10 ژوئیه 2026 با مراجعه به درگاه الکترونیکی «i-Khedut» نسبت به ثبت درخواست خود اقدام کنند. مسئولان ذی‌ربط از کشاورزان فعال در این فصل زراعی یا افرادی که قصد تغییر الگوی کشت خود را دارند، خواسته‌اند با ثبت‌نام در این سامانه از مزایای طرح بهره‌مند شوند.

https://thenewsmill.com/2026/07/gujarat-allocated-rs-134-80-crore-for-cotton-productivity-mission-from-july-10/Bottom of Fo

درخواست تشکل های صنعتی گوا مبنی بر تسریع احداث پردیس دائمی «آی‌آی‌تی» به‌عنوان محرک توسعه اقتصادی شد

تشکل‌های صنعتی ایالت گوا با تأکید بر ضرورت تسریع در احداث پردیس دائمی «مؤسسه فناوری هند» (IIT Goa)، این پروژه را عاملی کلیدی برای تقویت اکوسیستم صنعتی، توسعه فناوری و رشد اقتصادی منطقه ارزیابی کردند.در بیانیه‌ای مشترک از سوی نهادهای صنعتی، استقرار کامل این مرکز آموزشی با زیرساخت‌های دائمی، آزمایشگاه‌های تحقیقاتی پیشرفته و افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو، به‌عنوان گامی مؤثر در تأمین نیروی انسانی متخصص و ارتقای همکاری‌های صنعت و دانشگاه معرفی شده است. به‌گفته این نهادها، حضور یک مرکز آموزشی ممتاز می‌تواند زمینه‌ساز انتقال فناوری، تقویت نوآوری و حمایت از بنگاه‌های کوچک و متوسط در گوا باشد.

بر اساس این گزارش، ایجاد پردیس دائمی IIT در منطقه فارمگودیِ پوندا علاوه بر ارتقای ظرفیت علمی، پیامدهای اقتصادی قابل‌توجهی نیز به‌دنبال خواهد داشت. از جمله این آثار می‌توان به رونق فعالیت‌های جانبی مانند مسکن، خدمات پشتیبان و ایجاد فرصت‌های جدید برای کسب‌وکارهای محلی اشاره کرد که به‌تدریج پیوندهای اقتصادی پایداری در منطقه ایجاد خواهد کرد.

فعالان صنعتی همچنین تأکید کرده‌اند که این پروژه می‌تواند جایگاه گوا را به‌عنوان یکی از قطب‌های آموزشی و فناوری کشور تقویت کرده و به جذب سرمایه‌گذاری‌های جدید در بخش‌های دانش‌بنیان کمک کند. به اعتقاد آنان، توسعه زیرساخت‌های آموزشی پیشرفته نه‌تنها نیازهای فعلی صنعت را پاسخ می‌دهد، بلکه مسیر رشد بلندمدت اقتصاد منطقه را نیز هموار می‌سازد.در مجموع، بخش خصوصی گوا بر این باور است که راه‌اندازی هرچه سریع‌تر پردیس دائمی IIT، نقشی راهبردی در پیوند میان آموزش، پژوهش و صنعت ایفا کرده و به‌عنوان موتور محرک توسعه پایدار در این ایالت عمل خواهد کرد.