بنا بر گزارش پایگاه اینترنتی فوربس، گذار به انرژیهای پاک که قرار بود جهان را از وابستگی به نفتِ مناطق بیثبات نجات دهد، اکنون خود به قربانی اصلی تنشها در خاورمیانه تبدیل شده است چرا که اقتصاد مبتنی بر فناوریهای سبز از جمله تولید باتریها و توربینها با استفاده از مواد معدنی لیتیوم و کبالت، دقیقاً به همان گلوگاههای استراتژیک نفت (مانند تنگه هرمز و دریای سرخ) وابسته است و از آن عبور میکند. نا امنی در این مسیرها نه تنها قیمت سوخت مورد نیاز برای پالایش مواد معدنی، بلکه از سوی دیگر انتقال قطعات ساخته شده به منظور تکمیل خطوط تامین در غولهای صنعتی مثل تسلا و ولوو را نیز با اختلال مواجه کرده است. بنابراین میتوان گفت انقلاب سبز برخلاف تصور، راه فرار از ژئوپلیتیک نفت نیست؛ بلکه تنها نوع وابستگی را تغییر داده است. از طرفی، جهان برای مقابله با شوکهای مواد معدنی، برخلاف نفت، هیچ ذخیره استراتژیک یا مسیر جایگزینی ندارد. در نتیجه، هرگونه درگیری نظامی در خاورمیانه، مستقیماً ترمزِ توسعه تکنولوژیهای آینده و اهداف اقلیمی غرب را میکشد.