اندونزی به عنوان بزرگترین اقتصاد جنوب شرق آسیا، علی رغم دارا بودن منابع عظیمی چون نیکل، زغالسنگ و روغن نخل، به شدت به فرآوردههای نفتی وارداتی وابسته است. تکیه محض بر بازارهای نفت غرب آسیا، اقتصاد اندونزی را در برابر نوسانات ژئوپلیتیکی آسیب پذیر میسازد. برای اجتناب از این امر، دولت طرحهایی در راستای تامین امنیت انرژی به اجرا در آورده و یا برای اجرا در آینده تصویب نموده است. این گزارش به بررسی ساختار سبد انرژی، ناترازی سوخت و طرح های دولت اندونزی برای رفع وابستگی نفتی و چالشهای اجرای این طرحها میپردازد.