معاونت دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران
ترانزیت کالا یکی از مؤلفههای کلیدی تجارت بینالملل و یکی از ابزارهای مهم قدرت ژئوپلیتیکی برای کشورهایی است که در گرههای ارتباطی بین مناطق مختلف قرار دارند. ایران و پاکستان به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، در نقطه اتصال جنوب آسیا، غرب آسیا و آسیای میانه واقع شدهاند و از این منظر، ظرفیت بالقوه بالایی برای ایفای نقش در شبکههای ترانزیتی منطقهای دارند. روابط ترانزیتی دو کشور در دهههای گذشته همواره تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله ملاحظات امنیتی، نوسانات سیاسی، تحریمها و ضعف هماهنگی نهادی بوده است. با این حال، اتصال هر دو کشور به نظام حملونقل بینالمللی جادهای (TIR) و عضویت در چارچوبهای همکاری منطقهای، بستر حقوقی لازم برای توسعه همکاریهای ترانزیتی را فراهم کرده است. با این حال، تحولات اخیر در چارچوبهای حقوقی، ابتکارات جدید ترانزیتی و تغییر محاسبات ژئواقتصادی منطقه، زمینه را برای بازتعریف نقش ایران و پاکستان در شبکههای اتصال فرامنطقهای و ارتقای جایگاه مسیرهای عبوری میان جنوب آسیا، خاورمیانه و آسیای مرکزی فراهم کرده است.
یکشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۵
در ساختار نوین اقتصاد جهانی، مفهوم امنیت با جریان سیال انرژی و پایداری مسیرهای ترانزیتی گره خورده است. خلیج فارس و تنگه هرمز، به عنوان شریان اصلی انتقال بیش از 20 درصد نفت خام جهان، نقشی بیبدیل در امنیت انرژی ایفا میکنند. برای کره جنوبی که مدل توسعه آن بر پایه صنایع انرژیبر و صادراتمحور استوار است، ثبات در این منطقه نه یک موضوع سیاست خارجی، بلکه یک ضرورت حیاتی زیستی محسوب میشود. این نوشتار ضمن بررسی آسیبپذیریهای ساختاری کره جنوبی در برابر بحرانهای منطقه، راهبردهای دولت سئول برای گذار از تهدیدات سنتی به امنیت جامع اقتصادی را واکاوی میکند.
یکشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۵
قربان قلی بردی محمداف رئیس جمهور ترکمنستان در چهاردهمین اجلاس سران سازمان همکاریهای اقتصادی (اکو) که در تاریخ 14 اسفند 1399 (4 مارس 2021) به صورت آنلاین برگزار شد به ایراد سخنرانی پرداخته و با توجه به اینکه کشورش ریاست دورهای اکو را نیز بر عهده خواهد داشت، اهداف و برنامههای مورد نظر خود را تشریح نموده است.
چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹