چگونه کابل‌های زیردریایی، جغرافیای سیاسی آفریقا را بازنویسی می‌کنند؟
آفریقا در یک دهه‌ی اخیر از حاشیه‌ی نقشه‌ی کابل‌های زیردریایی جهانی به یکی از پرتحرک‌ترین میدان‌های این رقابت تبدیل شده است. ظرفیت کل پهنای باند بین‌المللی قاره به حدود 1835 ترابیت بر ثانیه رسیده و رشد مرکب سالانه‌ی آن در بازه‌ی 2021 تا 2025 حدود 24 درصد بوده است. پرچمداران غربی این تحول Meta با کابل 2Africa و Google با کابل Equiano اند. اروپا هم با Orange، Vodafone و سازنده‌ی فرانسوی ASN که دولت فرانسه سهام اکثریتش را دارد، از موضع صنعتی و اپراتوری حاضر است.
مقدمه
تحولات اخیر در استقرار زیرساخت‌های مخابراتی بین‌المللی نشان می‌دهد که قاره آفریقا از یک پهنه حاشیه‌ای به کانون اصلی رقابت قدرت‌های بین‌المللی و شرکت‌های بزرگ فناوری تبدیل شده است. انتقال بیش از ۹۹ درصد از کل ترافیک داده‌های بین‌المللی جهان از بستر رشته‌های باریک فیبر نوری در عمق دریاها، این کابل‌ها را به ستون فقرات اقتصاد و امنیت ملی تبدیل می‌کند. سرمایه‌گذاری سنگین شرکت‌های آمریکایی مانند متا و گوگل در کنار حضور راهبردی چین از طریق ابتکار «راه ابریشم دیجیتال» و نقش‌آفرینی بازیگران اروپایی و کشورهای خلیج فارس، نشان‌دهنده شکل‌گیری یک جغرافیای سیاسی نوین است که در آن کنترل مسیرهای انتقال داده، معادل کنترل جریان ثروت و نفوذ راهبردی تلقی می‌شود. این رقابت پیامدهای متناقضی برای کشورهای آفریقایی به همراه دارد؛ از یک سو، ورود کابل‌های پهن‌باند غول‌پیکر نظیر پروژه ۲آفریقا و اکویانو موجب افت محسوس هزینه پهنای باند و جهش ظرفیت اتصال بین‌المللی در هاب‌های ساحلی شده است. از سوی دیگر، وابستگی شدید به زنجیره‌های تأمین خارجی، انحصار شرکت‌های غیربومی در لایه‌های ترانزیت، و هدایت ترافیک به سمت سرورهای برون‌مرزی، چالش‌های ساختاری عمیقی در زمینه حاکمیت داده پدید آورده است. بدون توسعه زیرساخت‌های زمینی مکمل، فقدان مراکز داده بومی و نبود چهارچوب‌های یکپارچه حکمرانی داده، منافع اقتصادی این اتصال پرسرعت عمدتاً به جیب پلتفرم‌های فراملی سرازیر خواهد شد. آفریقا به سه دلیل به میدان رقابت تبدیل شده است. نخست، جمعیت جوان و رو به رشد قاره بازاری عظیم برای خدمات دیجیتال است. دوم، ظرفیت پیشین محدود بود و بخش بزرگی از ترافیک هنوز از اروپا می‌گذرد: TeleGeography در نقشه‌ی 2022 نوشت حدود 80 درصد پهنای باند بین‌المللی کشورهای آفریقایی به تأسیسات اروپا وصل می‌شود. سوم، شرکت‌هایی مانند Meta و Google برای رشد خدمات ابری و هوش مصنوعی به مسیرهای مستقل و ارزان نیاز دارند، و دولت‌ها و اپراتورها نیز می‌خواهند از این مسیرها سهم و نفوذ بگیرند.
1. تصویر کلان: آفریقا در نقشه‌ی کابل‌های جهانی
مؤسسه تحقیقاتی TeleGeography گزارش داد که آفریقا در بازه‌ی 2021 تا 2025 سریع‌ترین رشد پهنای باند بین‌المللی را میان مناطق جهان داشته است (۱,۸۳۵ ترابیت بر ثانیه با رشد مرکب 24 درصد). پیش‌تر نیز پهنای باند مصرفی بین‌المللی مرتبط با کشورهای آفریقایی میان 2017 و 2021 پنج برابر شد و به 38 Tbps رسید. کابل‌هایی با هزینه‌ی ساخت مجموع 12 میلیارد دلار هم طی 2016 تا 2021 به آفریقا اضافه شدند.
شمارش کابل‌ها به تعریف بستگی دارد و رقم واحدی وجود ندارد. برآورد محتاطانه این است که تعداد سیستم‌های مرتبط با آفریقا میان هفتاد تا هشتاد است، اما رقم قطعی و واحدی وجود ندارد.
2. بازیگران اصلی
2.1. Meta و پروژه‌ی 2Africa
2Africa بزرگ‌ترین پروژه‌ی کابلی ساخته‌شده برای آفریقاست. Meta در نوامبر 2025 (آبان 1404) تکمیل هسته‌ی اصلی را اعلام کرد: اتصال 33 کشور، پوشش بیش از 3 میلیارد نفر، نخستین کابل 16 جفت فیبری که آفریقا را به‌طور کامل وصل می‌کند و عمق دفن 50 درصد بیش از سیستم‌های پیشین. ظرفیت 180 Tbps و تعداد نقاط فرود 46 است. 21 فرود در 16 کشور آفریقایی انجام می‌شود، 35 شناور دریایی به کار رفته و ساخت نزدیک به شش سال طول کشیده و 50 حوزه‌ی قضایی را درگیر کرده است. در بخش غربی (انگلستان تا آفریقای جنوبی) هر جفت فیبر 21 Tbps و تنه 8 جفت دارد.
اختلاف ارقام تاریخی: پروژه 2Africa نخستین بار در 14 می 2020 (25 اردیبهشت 1399) با طول 37,000 کیلومتر و پوشش 23 کشور معرفی شد. با افزوده شدن شاخه‌ی Pearls در 28 سپتامبر 2021 (6 مهر 1400)، طول کل سیستم به بیش از 45,000 کیلومتر رسید. بنابراین تفاوت میان این دو رقم ناشی از ناسازگاری منابع نیست و دو مرحله‌ی متفاوت از طراحی پروژه را نشان می‌دهد.
کنسرسیوم: هشت شریک شامل China Mobile International، Bayobab (MTN)، center3 (stc)، Meta، Orange، Telecom Egypt، Vodafone و WIOCC. ASN سازنده است. منافع Meta در این پروژه چند وجه دارد: کاهش هزینه و افزایش ظرفیت برای پلتفرم‌های خود، جذب کاربران تازه در بازارهای کمتر متصل، و تقویت جایگاه سیاسی و تنظیم‌گرانه‌اش در کشورهای میزبان. خود شرکت برآورد می‌کند 2Africa بتواند در سه سال نخست بهره‌برداری تا 36.9 میلیارد دلار به تولید ناخالص داخلی آفریقا بیفزاید؛ اما چون این رقم را خود Meta اعلام کرده، باید با احتیاط تفسیر شود. در عین حال، Meta پروژه‌ی دیگری به نام Waterworth را نیز برنامه‌ریزی کرده است؛ کابلی به طول 50,000 کیلومتر و با 24 جفت فیبر که آمریکا، هند، برزیل و آفریقای جنوبی را به هم وصل می‌کند و بنا بر گزارش‌ها از خاورمیانه عبور نمی‌کند.
2.2. Google و Equiano
Equiano (کابل زیردریایی اختصاصی گوگل) اروپا را به غرب و جنوب آفریقا وصل می‌کند. نام آن از Olaudah Equiano، نویسنده و فعال ضد برده‌داری نیجریایی گرفته شده است. گوگل این پروژه را در 2019 معرفی کرد و در آن برخلاف 2Africa، مالک اصلی و تنها طراح سیستم است، نه یکی از اعضای یک کنسرسیوم. از نظر فنی، Equiano از پرتغال تا آفریقای جنوبی امتداد دارد و طول آن حدود 15,000 کیلومتر است. این سیستم 12 جفت فیبر دارد و هر جفت ظرفیتی برابر 12 Tbps ارائه می‌دهد؛ در مجموع 144 Tbps. شاخه‌های آن به توگو (لومه)، نیجریه (لاگوس)، جزیره‌ی سنت هلنا و نامیبیا (سواکوپموند) می‌رسد و در آفریقای جنوبی در ملکبوسستراند، شمال کیپ‌تاون پایان می‌یابد. نخستین ایستگاه فرود کابل آن در سنت هلنا در 2021 انجام شد و این جزیره‌ی دورافتاده برای نخستین بار از ماهواره‌ی صرف به کابل زیردریایی رسید. ایستگاه فرود کابل در ملکبوسستراند در 8 اوت 2022 (17 مرداد 1401) فعال شد و کل سیستم در سپتامبر 2022 (شهریور 1401) راه‌اندازی شد. شرکت Seacom در مارس 2023 خدمات خود را روی این کابل آغاز کرد و تأخیر حدود 110 میلی‌ثانیه میان آفریقای جنوبی و اروپا را گزارش می‌کند. اهمیت راهبردی Equiano در بحران‌ها نمایان شد. در قطعی مارس 2024 در غرب آفریقا، که چند کابل قدیمی‌تر را از کار انداخت، Equiano از معدود سیستم‌هایی بود که برقرار ماند و Seacom بخشی از ترافیک را به آن منتقل کرد. این نمونه نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ فناوری می‌تواند تاب‌آوری شبکه را افزایش دهد. در عین حال، وابستگی بخشی از زیرساخت قاره به تصمیم‌ها و منافع یک شرکت خصوصی را نیز بیشتر می‌کند. نمونه‌ی روشنی از ترکیب سرمایه‌ی خصوصی و دولتی در شاخه‌ی توگو دیده می‌شود. ظرفیت این شاخه 3 Tbps است و با مشارکت شرکت CSquared و شرکت دولتی SIN توسعه یافته است. درباره‌ی مسیرهای مرتبط دیگر، به‌ویژه Blue-Raman، فقط گزارشی از بلومبرگ دیده شد که می‌گوید فرودهای برنامه‌ریزی‌شده‌ی دریای سرخ برای این کابل و 2Africa با مشکل مواجه شده‌اند. جزئیات بیشتری از منبع اولیه تأیید نشد و به همین دلیل باید از تحلیل بیشتر در این باره پرهیز شود.
نکته: برآوردهای اقتصادی Equiano نیز باید با احتیاط خوانده شوند. بر اساس «ارزیابی اثر اقتصادی منطقه‌ای» که شرکت مشاوره‌ی Africa Practice به سفارش Google انجام داد و در 2021 منتشر شد، این کابل تا 2025 تولید ناخالص داخلی آفریقای جنوبی را 5.8 میلیارد دلار افزایش داد و 180,000 شغل غیرمستقیم ایجاد کرد. برای توگو نیز ارزیابی مشترک Africa Practice و Genesis Analytics ایجاد حدود 37,000 شغل غیرمستقیم را پیش‌بینی کرده است. این ارقام پیش‌بینی‌اند و نه نتایج اندازه‌گیری‌شده، و چون مطالعه را خود Google سفارش داده است، نمی‌توان آن را ارزیابی مستقل دانست.
2.3. چین: China Mobile International و HMN Tech
حضور چین در زیرساخت کابلی آفریقا دو لایه دارد. لایه‌ی نخست، عضویت China Mobile International در کنسرسیوم 2Africa است که چین را در یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های کابلی جهان شریک می‌کند. لایه‌ی دوم، کابل PEACE است؛ سیستمی حدود 15,000 کیلومتری که تنه‌ی اصلی آن پاکستان، کنیا، مصر، سنگاپور و فرانسه را به هم وصل می‌کند و شاخه‌هایی به مالدیو، مالت، قبرس، سیشل، جیبوتی، عربستان و سومالی دارد. این کابل را شرکت HMN Tech ساخته که رسانه‌ها آن را وابسته به هواوی (Huawei) توصیف می‌کنند و PCCW Global هنگ‌کنگ بهره‌بردار آن است. تأمین مالی پروژه نیز بخشی از تصویر چینی آن است. بر اساس پایگاه AidData، بانک‌های چینی برای PEACE وام داده‌اند: 1,754,810,000 یوان از شعبه‌ی سوژوی بانک ساختمان چین و 640,110,000 یوان از شعبه‌ی سوژوی بانک CITIC. مجموع این دو وام حدود 2.39 میلیارد یوان است که با نرخ تقریبی 6.5 تا 7 یوان به ازای هر دلار، معادل حدود 340 تا 370 میلیون دلار می‌شود. معادل دلاری هر وام جداگانه نیز چنین است: وام 1,754,810,000 یوانی حدود 250 تا 270 میلیون دلار و وام 640,110,000 یوانی حدود 91 تا 98 میلیون دلار. از نظر زمانی، کابل در اکتبر 2021 در مارسی فرانسه به خشکی رسید و در 29 مارس 2022 (9 فروردین 1401) در مومباسای کنیا فرود آمد. سیستم در دسامبر 2022 (آذر 1401) به بهره‌برداری کامل رسید. ظرفیت آن تا 96 Tbps برای مسیر پاکستان تا مصر و 192 Tbps برای مسیر مصر تا فرانسه گزارش شده است. پس از افزوده شدن شاخه‌ی سنگاپور، کابل اکنون 13 نقطه‌ی فرود در 12 کشور دارد. در تحلیل نقش چین باید دقت کرد. حضور چین در فناوری و تأمین مالی، گزینه‌ای خارج از زنجیره‌ی غربی پدید می‌آورد، اما آن را نمی‌توان ساده‌انگارانه «نفوذ سیاسی» خواند. در PEACE بخش مهمی از فرود و عملیات به شرکای محلی و اروپایی سپرده شده است: Orange در فرانسه، Telecom Egypt در مصر و Ooredoo در تونس و مالدیو. بنابراین PEACE بیش از آنکه یک پروژه‌ی صرفاً چینی باشد، شبکه‌ای است که فناوری و سرمایه‌ی چینی را با زیرساخت و شرکای غیرچینی ترکیب می‌کند.
2.4. اروپا: Orange، Vodafone و ASN
اپراتورهای سنتی اروپا نظیر اورنج فرانسه و گروه ودافون بریتانیا با چالش جدیِ از دست دادن تسلط تاریخی خود بر زیرساخت‌های مخابراتی آفریقا روبه‌رو شده‌اند. این دو غول اروپایی با پیوستن به کنسرسیوم 2Africa در پی حفظ زنجیره ارتباطی مستعمرات سابق و پشتیبانی از شرکت‌های تابعه محلی خود هستند. در لایه تجهیزات و ساخت، یک تحول ژئوپلیتیکی رخ داد: دولت فرانسه از طریق آژانس سرمایه‌گذاری دولتی در توافقی به ارزش سازمانی ۳۵۰ میلیون یورو (حدود ۳۷۴ میلیون دلار) در دسامبر ۲۰۲۴ (دی ۱۴۰۳)، کنترل ۸۰ درصد سهام شبکه زیردریایی آلکاتل (ASN) را از شرکت نوکیا خریداری کرد. پاریس با این اقدام راهبردی، ساخت کابل‌های حیاتی را از ریسک واگذاری به سرمایه‌گذاران خارجی رهانید و تولید کابل در اروپا را در چهارچوب امنیت ملی خود تثبیت کرد. اورنج فرانسه (Orange): عضو کنسرسیوم ACE است، کابلی 17,000 کیلومتری که در دسامبر 2012 راه‌اندازی شد، با سرمایه‌ی 700 میلیون دلار، ساخت ASN و کابل‌کشی با شناورهای ASN و Orange Marine. شناور Léon Thévenin متعلق به Orange Marine در 2024 در تعمیر SAT-3 مشارکت داشت. Orange در 2Africa هم شریک است و در 2020 اعلام کرد در 18 کشور آفریقا و خاورمیانه حضور دارد. گروه ودافون بریتانیا (Vodafone): فرودهای 2Africa در شهرهای مارسِی، جِنوا، تیمپکی یونان و دوحه با Vodafone مرتبط‌اند. اروپا هم دروازه‌ی ورود ترافیک آفریقا به اینترنت جهانی است و هم صاحب بخشی از زیرساخت.
2.5. مصر و تلکام مصر (Telecom Egypt)
مصر کلیدی‌ترین کشور ترانزیتی میان آسیا و اروپاست. تلکام مصر اعلام کرده مصر 14 سیستم کابل زیردریایی، 10 ایستگاه فرود و 10 مسیر زمینی میان دریای سرخ و مدیترانه دارد. گزارشی دیگر از «بیش از 20 کابل» عبوری از مصر سخن می‌گوید؛ تفاوت از تعریف (سیستم یا کابل، فرود یا عبور) و زمان انتشار می‌آید. ابزارها: تلکام مصر می‌گوید PEACE را در 2021 در ظفرانه 2 و ابوطلت 2 و 2Africa را در 2022 در رأس غارب و در 2023 در پورت‌سعید فرود آورده است. قرارداد با Medusa (8,760 کیلومتر) مدیترانه را از راه شبکه‌ی زمینی مصر به ایستگاه‌های سوئز، ظفرانه و رأس غارب وصل می‌کند و طرح کابل شرم‌الشیخ ـ رأس غارب هم مطرح است. درآمد تلفیقی نیمه‌ی نخست سال گزارش‌شده 28.1 میلیارد پوند مصری (حدود 832.7 میلیون یورو) با رشد 38 درصدی بود. با نرخ تقریبی 1.08 دلار برای هر یورو، حدود 900 میلیون دلار می‌شود (تبدیل تقریبی). ترانزیت داده برای مصر منبع درآمد راهبردی است.
نکته: جغرافیای طبیعی مصر، این کشور را به پل ارتباطی ناگزیر میان آسیا و اروپا و شرق آفریقا تبدیل کرده است. شرکت دولتی تلکام مصر از طریق «راهگذر ترانزیت تی‌ای» انحصار عبور زمینی کلیه کابل‌ها میان دریای سرخ و دریای مدیترانه را در دست دارد. این شرکت با تحمیل هزینه‌های سنگینِ حق استفاده غیرقابل‌فسخ که برای یک کابل فراتر از ۳۰۰ میلیون دلار تخمین زده می‌شود، منابع درآمدی سرشاری به ارز خارجی به دست می‌آورد. گزارش‌های صنعتی نشان می‌دهند که در دوره‌های مختلف، بین ۶.۶ تا ۱۷.۴ درصد از کل درآمدهای تلکام مصر از محل عوارض و خدمات عبور کابل‌های بین‌المللی تأمین شده است. قاهره از این اهرم اقتصادی به عنوان ابزاری در دیپلماسی دیجیتال بهره می‌گیرد تا جایگاه منطقه‌ای خود را به عنوان شاهراه حیاتی داده حفظ کند.
2.6. کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس
عربستان (stc/center3): گروه stc شرکت center3 را برای مالکیت دارایی‌های دیجیتال خود راه‌اندازی کرد و کابل Saudi Vision Cable را با چهار ایستگاه فرود در جده، ینبع، ضبا و حقل افتتاح کرد (طراحی 16 جفت فیبر با 18 Tbps برای هر جفت). center3 در 2023 فرودهای عربستان را از چهار به نه رساند و برنامه‌ی سرمایه‌گذاری 13 میلیارد دلاری تا 2030 را اعلام کرده که 10 میلیارد آن برای توسعه‌ی آینده است. پیش‌تر stc طرح مرکز دیجیتال منطقه‌ای با سرمایه‌ی یک میلیارد دلار را اعلام کرده بود. منطق راهبردی روشن است: عربستان می‌خواهد گذرگاه ترافیک اروپا، آسیا و آفریقا باشد.
امارات (e&): e& در فوریه 2026 (بهمن ـ اسفند 1404) فرود و ادغام 2Africa در SmartHub امارات را اعلام کرد. هم‌زمان بخش خلیج فارسی Pearls متوقف است. گزارش‌ها جزئیات تفکیک این دو را روشن نمی‌کنند.
قطر و عمان (Ooredoo): Ooredoo عمان برای فرود 2Africa در برکا و صلاله قرارداد بسته است. TeleGeography به بلومبرگ گفته پروژه‌هایی مانند SEA-ME-WE 6 و کابل FIG شرکت Ooredoo نیز به دلیل جنگ متوقف شده‌اند.
بحرین و GBI: بحرین و شرکت GBI (Gulf Bridge International) در توسعه شاخه بحرینی پروژه 2Africa Pearls نقش محوری دارند. در این چارچوب، شرکت‌های Center3 و stc Bahrain بررسی دریایی مسیر این شاخه را تکمیل کرده‌اند؛ اقدامی که مرحله‌ای مهم پیش از اجرای عملیات نصب کابل و راه‌اندازی ایستگاه فرود به شمار می‌رود. این اتصال، بحرین را به شبکه گسترده 2Africa Pearls پیوند می‌دهد و با ایجاد یک مسیر بین‌المللی جدید، ظرفیت انتقال داده، تنوع مسیرهای ارتباطی و تاب‌آوری زیرساخت دیجیتال کشور را تقویت می‌کند. GBI نیز به‌عنوان اپراتور منطقه‌ای کابل‌های زیردریایی و خدمات ارتباطی، در توسعه و بهره‌برداری از اتصال‌های بین‌قاره‌ای خلیج فارس نقش دارد و مشارکت آن به بحرین امکان می‌دهد داده‌ها را از مسیرهای متنوع‌تری به شبکه‌های اروپا، آفریقا و آسیا منتقل کند.
3. حاکمیت داده: تعریف و پیامد
تعریف ساده: توان یک دولت یا جامعه برای تعیین اینکه داده‌ها کجا ذخیره می‌شوند، چه کسی به آن‌ها دسترسی دارد و بر اساس کدام قانون اداره می‌شوند.
چهار عامل اثرگذار:
- مالکیت کابل: مالک می‌تواند قیمت، اولویت ترافیک و دسترسی را شکل دهد. کابل‌های «دسترسی باز» این اثر را کاهش می‌دهند. 2Africa متعهد شده ظرفیت را در مراکز داده‌ی بی‌طرف یا ایستگاه‌های با دسترسی باز و منصفانه عرضه کند.
- محل فرود: کشور میزبان ابزار تنظیم‌گری، مجوز و درآمد ترانزیت دارد.
- مراکز داده: محل ذخیره‌سازی تعیین‌کننده‌ی قانون حاکم است. بازار مراکز داده‌ی آفریقا تا 2029 حدود 9.15 میلیارد دلار برآورد شده است.
- قواعد انتقال و کنترل پلتفرم‌ها: چهارچوب سیاست داده‌ی اتحادیه‌ی آفریقا (28 ژوئیه 2022) حاکمیت بر داده را می‌خواهد اما کشورها را از الزامات گسترده‌ی بومی‌سازی داده برحذر می‌دارد.
روند ملی: بر اساس گزارشی از ژوئیه 2026 (تیر 1405)، کنیا سیاست ابری منتشر کرده که داده‌ی دولتی را در قلمرو خود نگه می‌دارد و نیجریه سیاست ملی ابر 2025 را دارد. برآورد شده سالانه حدود 850 میلیون دلار از نیجریه به ارائه‌دهندگان ابری خارجی خارج می‌شود. MTN بیش از 240 میلیون دلار در مرکز داده‌ی لاگوس سرمایه‌گذاری می‌کند و OADC نیز 240 میلیون دلار برای توسعه‌ی Lekki به 24 مگاوات تا 2027 تصویب کرده است.
4. فرصت‌ها و تهدیدها
|
فرصت‌ها
|
تهدیدها
|
|
کاهش هزینه: افزایش عرضه‌ی ظرفیت و مسیرهای کم‌تأخیر
|
وابستگی به شرکت‌های خارجی: مالکیت و تصمیم‌گیری در دست چند بازیگر محدود
|
|
افزایش ظرفیت: 1,835 Tbps در سطح قاره
|
تمرکز مسیرها: گلوگاه سوئز و دریای سرخ
|
|
رشد اقتصاد دیجیتال: برآوردهای اثر بر GDP
|
آسیب‌پذیری: تعمیر 30 تا 43 روزه در 2023
|
|
مراکز داده: سرمایه‌گذاری بومی در نیجریه و کنیا
|
نظارت و خروج داده: برآورد 850 میلیون دلار خروج سالانه در نیجریه
|
|
اتصال درون‌آفریقایی
|
نابرابری منطقه‌ای: چالش اصلی پنج سال آینده انتقال فیبر به داخل قاره است
|
جدول مقایسه‌ای بازیگران
|
بازیگر
|
پروژه‌ها
|
منافع
|
پیامد احتمالی برای آفریقا
|
|
Meta
|
2Africa، Waterworth (برنامه)
|
رشد کاربر و ابر، مسیر مستقل
|
ظرفیت بالا، با وابستگی به یک پلتفرم
|
|
Google
|
Equiano
|
ظرفیت اختصاصی برای ابر و خدمات
|
تاب‌آوری و تأخیر کم، با نگرانی تمرکز
|
|
چین (CMI، HMN Tech)
|
عضو 2Africa، ساخت و تأمین مالی PEACE
|
مسیر جایگزین، صادرات فناوری، وام
|
تنوع تأمین‌کننده و ریسک وابستگی مالی
|
|
اروپا (Orange، Vodafone، ASN)
|
ACE، 2Africa، ساخت و تعمیر
|
بازار، تولید صنعتی، نفوذ
|
تخصص و توان تعمیر، با وابستگی تاریخی
|
|
مصر (Telecom Egypt)
|
شبکه‌ی ترانزیت زمینی، فرودها
|
درآمد ترانزیت، جایگاه راهبردی
|
گلوگاه یگانه برای بسیاری از مسیرها
|
|
عربستان (stc/center3)
|
Saudi Vision Cable، 2Africa، EMC West
|
هاب منطقه‌ای
|
مسیر جایگزین با ریسک تمرکز ژئوپلیتیک
|
|
امارات (e&)
|
ایستگاه فرود کابل 2Africa
|
هاب دیجیتال و مراکز داده
|
گزینه‌ی ترانزیت، وابسته به امنیت خلیج فارس
|
|
قطر/عمان (Ooredoo)
|
ایستگاه فرود کابل 2Africa در عمان، FIG
|
گسترش شبکه
|
پروژه‌های خلیج فارس متوقف مانده‌اند
|
کشورهای آفریقایی: کابل‌های زیردریایی و کنسرسیوم‌های مرتبط
|
کشور
|
کابل‌های زیردریایی دارای فرود یا اتصال ساحلی
|
شرکت/کنسرسیوم اصلی
|
|
الجزایر
|
Medex، SEA-ME-WE 4، Alval/Orval، Hannibal، Algerie–Europe Cable System
|
Algérie Télécom، کنسرسیوم‌های SEA-ME-WE و مدیترانه‌ای
|
|
آنگولا
|
SAT-3/WASC، WACS، SACS، Monet، South Atlantic Inter Link (در برخی مسیرها)
|
Angola Cables، کنسرسیوم SAT-3، WACS و SACS
|
|
بنین
|
SAT-3/WASC، MainOne، ACE، 2Africa
|
Benin Telecoms، MainOne، Orange/ACE Consortium، Meta و 2Africa Consortium
|
|
بوتسوانا
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از آفریقای جنوبی/نامیبیا/زامبیا
|
|
بورکینافاسو
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از غنا، ساحل عاج، توگو و بنین
|
|
بوروندی
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی عمدتاً از تانزانیا، کنیا و رواندا
|
|
اتیوپی
|
ندارد؛ اتیوپی کشور محصور در خشکی است و ایستگاه فرود مستقیم کابل زیردریایی ندارد. اتصال بین‌المللی آن عمدتاً از مسیر فیبر نوری زمینی جیبوتی–اتیوپی و از ایستگاه‌های فرود جیبوتی تأمین می‌شود. کابل‌های قابل دسترسی غیرمستقیم شامل SEACOM/Tata TGN-Eurasia، EASSy، AAE-1، EIG، SEA-ME-WE 3، SEA-ME-WE 5، DARE1، PEACE، 2Africa، Africa-1، SEA-ME-WE 6، IEX و Blue-Raman هستند.
|
اتصال زمینی عمدتاً از جیبوتی. مسیر جدید Horizon Fiber نیز با مشارکت Ethio Telecom، Djibouti Telecom و Sudatel Group برای ایجاد کریدور زمینی جیبوتی–اتیوپی–پورت‌سودان در حال توسعه است.
|
|
کامرون
|
SAT-3/WASC، WACS، ACE، SAIL، NCSCS، 2Africa
|
CAMTEL، MainOne/West Indian Ocean Cable Company، China Unicom و Camtel در SAIL، کنسرسیوم ACE و 2Africa
|
|
کیپ‌ورد
|
Atlantis-2، WACS، EllaLink، 2Africa
|
Cabo Verde Telecom، کنسرسیوم Atlantis-2، WACS، EllaLink و 2Africa
|
|
جمهوری آفریقای مرکزی
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی عمدتاً از کامرون و کنگو
|
|
چاد
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی عمدتاً از کامرون، سودان و نیجر
|
|
کومور
|
LION، LION2، EASSy، 2Africa
|
Telma/Comores Telecom، Orange، کنسرسیوم EASSy و 2Africa
|
|
جمهوری کنگو
|
SAT-3/WASC، WACS، ACE، 2Africa
|
Congo Telecom، MTN، کنسرسیوم SAT-3/WACS/ACE و 2Africa
|
|
جمهوری دموکراتیک کنگو
|
WACS، SAT-3/WASC، ACE، 2Africa
|
SCPT، Liquid Intelligent Technologies، کنسرسیوم‌های WACS/ACE/2Africa؛ دسترسی ساحلی اصلی از موآندا
|
|
ساحل عاج
|
SAT-3/WASC، WACS، MainOne، ACE، 2Africa
|
Orange Côte d’Ivoire، MTN، MainOne، کنسرسیوم ACE و 2Africa
|
|
جیبوتی
|
SEA-ME-WE 3، SEA-ME-WE 4، SEA-ME-WE 5، AAE-1، EIG، EASSy، SEACOM/Tata TGN-Eurasia، DARE1، PEACE، 2Africa، Djibouti–Yemen
|
Djibouti Telecom، کنسرسیوم‌های SEA-ME-WE، AAE-1، EIG، EASSy، SEACOM، DARE1، PEACE و 2Africa
|
|
مصر
|
2Africa، Africa-1، AAE-1، EIG، FALCON، FLAG Europe-Asia، IMEWE، PEACE، SEA-ME-WE 3، SEA-ME-WE 4، SEA-ME-WE 5، SEA-ME-WE 6، SEACOM/Tata TGN-Eurasia، TE North/TGN-Eurasia/SEACOM/Alexandros/Medex، Taba–Aqaba، Hawk، IEX، MENA/Gulf Bridge International
|
Telecom Egypt محور اصلی ایستگاه‌های فرود؛ کنسرسیوم‌های متعدد بین‌المللی از جمله Meta/2Africa،Africa-1 Consortium،SEA-ME-WE Consortium، PEACE Cable، Tata Communications و دیگران
|
|
گینه استوایی
|
Ceiba-1، Ceiba-2، ACE، 2Africa
|
GITGE،Orange/ACE Consortium، 2Africa Consortium
|
|
اریتره
|
EASSy، احتمالاً اتصال‌های محدود منطقه‌ای دریای سرخ
|
EriTel و کنسرسیوم EASSy ؛ اطلاعات عملیاتی عمومی محدود است
|
|
اسواتینی
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از آفریقای جنوبی و موزامبیک
|
|
گابن
|
SAT-3/WASC، ACE، 2Africa، CAB4/فیبر منطقه‌ای
|
Gabon Telecom،Airtel Gabon، کنسرسیوم ACE و 2Africa
|
|
گامبیا
|
ACE، Africa Coast to Europe، 2Africa
|
Gamtel، GAMTEL/ACE Consortium، 2Africa Consortium
|
|
غنا
|
SAT-3/WASC، WACS، MainOne، Glo-1، ACE، 2Africa
|
Ghana Landing Stations، MainOne، Globacom، Vodafone Ghana/Telecel، کنسرسیوم‌های WACS، ACE و 2Africa
|
|
گینه
|
ACE، 2Africa
|
Orange Guinée، Guinéenne de Large Bande، کنسرسیوم ACE و 2Africa
|
|
گینه‌بیسائو
|
ACE
|
Guinea-Bissau Telecom و کنسرسیوم ACE
|
|
کنیا
|
SEACOM/Tata TGN-Eurasia، EASSy، TEAMS، LION2، DARE1، 2Africa، Africa-1، PEACE
|
SEACOM، کنسرسیوم EASSy، TEAMS Ltd/دولت کنیا و Etisalat، Orange/LION، DARE1 Consortium، Meta و شرکای 2Africa، Africa-1 Consortium، PEACE Cable
|
|
لسوتو
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از آفریقای جنوبی
|
|
لیبریا
|
ACE، 2Africa
|
Liberia Telecommunications Authority، Orange/ACE Consortium،2Africa Consortium
|
|
لیبی
|
SEA-ME-WE 4، SEA-ME-WE 5، Hawk، Italy–Libya، Darnah–Crete، 2Africa
|
General Post and Telecommunications Company/Libya Telecom & Technology، کنسرسیوم‌های SEA-ME-WE و 2Africa
|
|
ماداگاسکار
|
EASSy، LION، LION2، METISS، 2Africa
|
Telma، Orange Madagascar، کنسرسیوم EASSy، LION/LION2، METISS و 2Africa
|
|
مالاوی
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از موزامبیک، تانزانیا و زامبیا
|
|
مالی
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از سنگال، ساحل عاج، گینه و موریتانی
|
|
موریتانی
|
ACE، 2Africa
|
Mauritel، Chinguitel، کنسرسیوم ACE و 2Africa
|
|
موریس
|
SAFE، LION، LION2، METISS، SAFE South Africa–Malaysia، 2Africa
|
Mauritius Telecom، Emtel، Orange، کنسرسیوم SAFE، LION/LION2، METISS و 2Africa
|
|
مراکش
|
SEA-ME-WE 3، Estepona–Tétouan، Loukkos، Euroafrica، 2Africa، Medusa
|
Maroc Telecom، Orange Maroc، Inwi، کنسرسیوم 2Africa و Medusa
|
|
موزامبیک
|
SEACOM/Tata TGN-Eurasia، EASSy، SAFE، 2Africa
|
SEACOM، EASSy Consortium، Telecomunicações de Moçambique، Liquid Intelligent Technologies، 2Africa Consortium
|
|
نامیبیا
|
SAT-3/WASC، WACS، Equiano، 2Africa
|
Telecom Namibia، Paratus، کنسرسیوم‌های SAT-3/WACS، Google برای Equiano ، 2Africa Consortium
|
|
نیجر
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از نیجریه، بنین، الجزایر و بورکینافاسو
|
|
نیجریه
|
SAT-3/WASC، WACS، MainOne، Glo-1، ACE، Equiano، 2Africa، Nigeria–Cameroon Submarine Cable System (NCSCS)
|
MainOne، Globacom، Google/Equiano، MTN و شرکای 2Africa، Nigerian Communications Satellite/اپراتورهای محلی، کنسرسیوم ACE و NCSCS
|
|
رواندا
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از تانزانیا، کنیا و اوگاندا
|
|
سائوتومه و پرنسیپ
|
SAT-3/WASC، ACE، 2Africa
|
CST، Unitel STP، کنسرسیوم ACE و 2Africa
|
|
سنگال
|
SAT-3/WASC، ACE، ATLANTIS-2، SHARE، 2Africa
|
Sonatel/Orange، کنسرسیوم SAT-3، ACE، Atlantis-2، SHARE و 2Africa
|
|
سیشل
|
SEAS، SAFE، 2Africa
|
Cable & Wireless Seychelles، Airtel Seychelles، کنسرسیوم SEAS، SAFE و 2Africa
|
|
سیرالئون
|
ACE، 2Africa
|
Sierra Leone Cable Ltd، Orange/ACE Consortium، 2Africa Consortium
|
|
سومالی
|
EASSy، DARE1، PEACE، 2Africa، G2A، Somalia–Kenya Cable، Djibouti Africa Regional Express
|
Hormuud Telecom، Somtel، Telesom، Djibouti Telecom/DARE1، PEACE Cable، 2Africa Consortium
|
|
آفریقای جنوبی
|
SAT-3/WASC، SAFE، WACS، SEACOM/Tata TGN-Eurasia، EASSy، ACE، Equiano، 2Africa، METISS، SACS، EllaLink، SAEx، PEACE
|
Telkom SA، SEACOM، Liquid Intelligent Technologies، Google/Equiano، Meta و شرکای 2Africa،Angola Cables/SACS، EllaLink، کنسرسیوم‌های SAT-3/SAFE/WACS/EASSy/ACE
|
|
سودان
|
EASSy، SEA-ME-WE 3، SEA-ME-WE 4، AAE-1، 2Africa
|
Sudatel، Canar Telecom، Zain Sudan و کنسرسیوم‌های EASSy، SEA-ME-WE، AAE-1 و 2Africa
|
|
تانزانیا
|
SEACOM/Tata TGN-Eurasia، EASSy، SEAS، 2Africa، PEACE
|
SEACOM، EASSy Consortium، Tanzania Telecommunications Corporation، Liquid Intelligent Technologies، 2Africa Consortium، PEACE Cable
|
|
توگو
|
WACS، MainOne، 2Africa
|
Togocom، MainOne، کنسرسیوم WACS و 2Africa
|
|
تونس
|
SEA-ME-WE 4، Didon، Hannibal، Kelibia–Mazara، Medusa، 2Africa
|
Tunisie Telecom، Orange Tunisie، کنسرسیوم‌های SEA-ME-WE، Medusa و 2Africa
|
|
اوگاندا
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از کنیا و تانزانیا؛ ظرفیت دریایی به‌ویژه از SEACOM، EASSy و TEAMS تأمین می‌شود
|
|
زامبیا
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از تانزانیا، موزامبیک، آفریقای جنوبی، نامیبیا و بوتسوانا
|
|
زیمبابوه
|
ندارد؛ کشور محصور در خشکی
|
اتصال زمینی از موزامبیک، آفریقای جنوبی و زامبیا
|
جمهوری کنگو
|
کشور
|
محل فرود
|
کابل‌ها
|
توضیح اپراتوری
|
|
جمهوری کنگو (برازاویل)
|
پوانت-نوآر؛ ماتومبی در نزدیکی پوانت-نوآر
|
WACS، 2Africa
|
WACS از سال ۲۰۱۲ ستون اصلی ظرفیت بین‌المللی کنگو بود. کابل 2Africa در پوانت-نوآر فرود آمد و اتصال آن در ۲۰۲۳/۲۰۲۴ به‌طور رسمی فعال شد؛ شبکه و مرکز داده Tier 3+ به‌گونه‌ای طراحی شد که از هر دو کابل WACS و 2Africa استفاده کند.
|
ورود 2Africa تنوع مسیر و تاب‌آوری شبکه جمهوری کنگو را بالا برده است. این موضوع به‌ویژه پس از اختلال‌های WACS اهمیت پیدا کرد: آسیب‌های منطقه کانیون کنگو در ۲۰۲۳ و قطع چند کابل در مارس ۲۰۲۴ نشان داد وابستگی به یک مسیر بین‌المللی، ریسک بزرگی برای اتصال اینترنتی آفریقای مرکزی ایجاد می‌کند. WACS میان آفریقای جنوبی و بریتانیا امتداد دارد و در ماتومبی نزدیک پوانت-نوآر نیز فرود دارد.
جمهوری دموکراتیک کنگو
|
کشور
|
محل فرود
|
کابل‌ها
|
توضیح اپراتوری
|
|
جمهوری دموکراتیک کنگو
|
موآندا، استان کنگو مرکزی
|
WACS، 2Africa
|
WACS از سال ۲۰۱۲ مسیر دریایی مستقیم جمهوری دموکراتیک کنگو را از موآندا فراهم کرده است. کابل 2Africa نیز در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳ در موآندا فرود آمد و مدیریت/تجاری‌سازی آن برای بازار این کشور توسط سرمایه‌گذاری مشترک Mawezi، ایجادشده از سوی Orange و Airtel دنبال شد.
|
منابع: