اندونزی در سال‌های اخیر مفهوم جنوب جهانی را از یک شعار سیاسی به یک چارچوب راهبردی برای سیاست خارجی و توسعه اقتصادی خود تبدیل کرده است. در نگاه جاکارتا، جنوب جهانی صرفاً مجموعه‌ای از کشورهای فقیر یا در حال توسعه نیست، بلکه بلوکی از کشورهاست که خواهان توزیع متوازن‌تر قدرت در نظام بین‌الملل هستند. این نگاه ریشه در تجربه تاریخی اندونزی به عنوان میزبان کنفرانس باندونگ دارد؛ رویدادی که سنگ بنای همبستگی کشورهای آسیایی و آفریقایی و بعدها جنبش عدم تعهد را شکل داد. از دید سیاست‌گذاران اندونزی، جهان امروز همچنان با ساختارهای قدرتی اداره می‌شود که بازتاب موازنه قدرت پس از جنگ جهانی دوم هستند و سهم واقعی کشورهای در حال توسعه را منعکس نمی‌کنند. به همین دلیل، جاکارتا خود را موظف می‌داند که صدای کشورهای جنوب جهانی را در نهادهای بین‌المللی نمایندگی کند. این رویکرد در اسناد وزارت امور خارجه اندونزی و سخنرانی‌های مقامات ارشد این کشور به طور مستمر مشاهده می‌شود.